الاقانداي اينا مەن تiلدەي تاراق سەل جەردە سٶزگە كەلiپ قالدى. اينا ايتتى:
– ەي, كەتiك, تiسiڭ تٷسiپ قالىپتى عوي!
– تٷسسە شە, قالعانى دا جەتەدi! – دەدi تاراق.
– نەمەنە, تiسiڭ كٶپ پە?
– كٶپ. سەنبەسەڭ, سانا!
– كٶپ بولعانمەن, كٷتپەسەڭ, باسقالارى دا تٷسەدi, – دەدi اينا تاراققا تاقالىپ.
تاراق ايتتى:
– ٶزiڭ بiرەۋمەن تٶبەلەسكەنسiڭ بە, شەكەڭدە جاراقات بار عوي?.. جايىڭا قاراپ تىنىش جٷرمەيسiڭ-اۋ!
– كەشە ابايلاماي ٷستەلدەن قۇلاپ قالدىم, – دەدi اينا, شەكەسiن سيپاپ.
– بايقا, ودان دا بيiكتەن قۇلاساڭ, بىت-شىت بولاسىڭ, – دەپ ەسكەرتتi تاراق.
كەزەك ايناعا كەلدi:
– سەنiڭ وسى بiرەۋدiڭ شاشىن تاراعاننان باسقا بiتiرەتiنiڭ بار ما?.. جۇمىسسىز قالاي iشiڭ پىسپايدى?
تاراقتىڭ دا ايناعا تاعار كٸنەسٸ تابىلدى:
– شاش تاراسام, ول از شارۋا ەمەس… سەنiڭ دە نەندەي iس تىندىرىپ جاتقانىڭدى بiلەمiز. ەركiمنiڭ بەتiنە بiر قارايسىڭ, سول دا جۇمىس پا? «قۇلاعان سٷرiنگەنگە كٷلەدi» دەگەن وسى.
– سەن ولاي دەمە, مەن جۇرتتىڭ بەتiنە قارامايمىن, قايتا ولار ماعان قارايدى! – دەدi اينا, بەتiن بiر سيپاپ.
– ولار ساعان قارايتىنداي, سەن سونشاما سۇلۋ ما ەدiڭ? بار بولعانى ايناسىڭ عوي!..
– بەرەكەلدٸ, سٶز بولعانىڭا. جۇرت ماعان قاراپ جٷزiن كٶرەدi, جاعاسىن تٷزەيدi. قىزدار ەرنiن, كiرپiگiن بويايدى. تiپتi, ٶزiڭ دە شاش تاراعاندا ماعان قارايسىڭ عوي! – دەدi اينا ەسەسiن جiبەرمەي.
– سەن ولاي ٶتiرiك ايتپا. مەن ەشقاشان قاراعان ەمەسپiن. تاراق ايناعا قارايدى دەگەندi كiمنەن ەستiدiڭ? – دەدi تاراق تiسiن شۇقىپ…
وسى مەزەتتە بٶلمەگە بەتيما كiرiپ كەلدi. ٷستەل ٷستiندە ايتىسىپ جاتقان اينا مەن تاراق جىم بولدى. بەتيما وقۋ قۇرالدارىن سٶمكەسiنە سالىپ, ايناعا قاراپ, شاشىن تارادى دا مەكتەپكە كەتتi. سٶمكەنiڭ iشiندە الاقانداي اينا مەن تiلدەي تاراق تا كەتە باردى.
مۇحتار قۇرمانەلين
