ٶمٸردەن ەرتە كەتسە دە, پوەزييا ەلەمٸندە ٶزٸندٸك ٶلەڭ ٶرنەگٸمەن ٸز قالدىرعان ساعات ەبدۋعاليەۆتٸڭ (1948-1984) ٶرشٸل رۋحتا جازىلعان جالىندى جىرلارى تٸرنەكتەپ جيناقتالىپ, سوڭعى جىلدارى اراكٸدٸك باسپاسٶز بەتٸندە جارييالانىپ, كٸتاپ بوپ شىعىپ ٷلگەردٸ. سوناۋ 1970 جىلدارى سودىر ساياسات, توپاس قوعامعا ارناپ جازعان «تەنتەك» جىرلارى ٶزٸنە سويىل بوپ تيٸپ, ساعات بٸراز ۋاقىت ورال, اقتٶبە, جاڭاٶزەن اباقتىلارىنىڭ دەمٸن تاتتى. قاپاستان ورالعاننان كەيٸن دە شەتقاقپاي كٶرٸپ جٷرٸپ, ٶمٸردەن وزدى.
الايدا, اياۋلى شايىردىڭ اقسامال جىرلارىنا اجال جوق ەكەن, امان-ساۋ وقىرمانىمەن قاۋىشتى - بٸزبەن ھەم سٸزبەن قاۋىشتى. ەندەشە, اقىننىڭ بٸر توپ ٶلەڭٸن نازارلارىڭىزعا ۇسىنامىز.
كٸندٸك جۇرت – قازاقستانىم
تۋدىرىپ پٸكٸر تالاسىن,
جايىم جوق ەلدٸ ەكشەمەك,
بٶلمەيمٸن قازاق دالاسىن:
جەتٸسۋ,
جايىق,
كٶكشە – دەپ.
داڭقتان دارقان دەۋلەتٸم,
شابىتتىڭ شوعىن شات ٷستەپ,
بٶلمەيمٸن بابا ەۋلەتٸن:
وڭتٷستٸك,
شىعىس,
باتىس – دەپ.
وياتىپ تٷندە ٷش رەت,
ٸنجۋٸڭ تاپسىن ٸزگٸ ٶلەڭ.
ۇلى دەپ,
ورتا,
كٸشٸ – دەپ,
بٶلمەيمٸن جەنە «جٷزگە» مەن.
شاپاعات شاعىم شاشتى ٸرەڭ,
كٶڭٸلدٸ بيلەپ قۇت كەنەن.
جاۋدان دا بەتەر قاسكٷنەم
جۇرتىمدى,
جەردٸ جٸكتەگەن.
جويىلسىن ادام الاسى,
كەپپەگەن كٷنشٸل ۇرتى ۋدان.
قارقارا قازاق دالاسى,
تەڭٸزٸ,
تاۋى بٸر تۋعان!
جاڭبىرلى جازدىڭ جالتى يگٸ,
شالعىنعا تٷسٸپ شىق-تەڭگە.
قازاقتىڭ جانى اڭقيدى:
جۋساننان,
قاردان,
سٷتتەن دە!
ارعىماق شالىپ قىرلارعا,
سٷيەمٸن كٷندٸ,
اي تٶسٸن.
رۋحىمدى كٶرٸپ تۇرعاندا,
رۋىمدى سۇراپ قايتەسٸڭ?!
بٶلمەيمٸن تٷرگە تٷندٸكتٸ ەش,
تۇعىردا تۇرام تاس تٷيٸن.
قاندارى بٸرگە كٸندٸكتەس:
قارت ارال,
ەرتٸس,
كاسپييٸم.
تٶسەۋلٸ كٶرپە, تٶرٸ كەڭ,
تاباتىن تۋىس,
دوس تالاي.
جانىمنىڭ بٸرگە كٶگٸمەن:
گۋرەۆ,
شىمكەنت,
قوستاناي...
سارىارقا جەرٸ – سوم التىن,
بۇرىمى بيداي,
سەندٸ يىق.
ماڭعىستاۋ – دونور,
جومارتىم
عاسىرعا جاتقان قان قۇيىپ.
قاراتاۋ جەرٸ – قازىنام,
تولاعاي ٸستەن تاپتى ىرىس.
سىلىڭعىر سىردىڭ جازىنان,
سىرعاسىن قاقتى اق كٷرٸش.
بۇلبۇلعا تولى كٶگالى,
جەتٸسۋ جەرٸ – جىرشى ەلەم.
جايىقتىڭ بەگەي بورانى,
سەرٸلٸگٸڭ ٷشٸن بٸر سەلەم!
...سايراتتىڭ قۇمبىل قۇس تٸلدە,
جانىمنىڭ جاز اعىستارىن.
تٸلەگٸم سەنٸڭ ٷستٸندە,
كٸندٸك جۇرت – قازاقستانىم!
***
شاناقتاردى شايقاسا شاپاعات ٷن,
شابىتتىڭ شەربەتٸنەن تاتادى اقىن.
شٷلەن شاقتا جىر جازدىم شامىرقانىپ,
شىرت ۇيقىدا جاتىرسىڭ, ماحابباتىم.
ەۋەزٸمدٸ ەلديلەپ اق تٷن-اعىس,
قاناتتى قيياندارعا قاقتىم الىس.
مۋزا – مەنٸڭ مۇراتىم مەرتەبەلٸ,
تەربەتٸپ تۇر جانىمدى تەتتٸ ۆالس.
شاڭىراققا شاتتىقپەن كٸرسەڭ كٷلٸپ,
شابىت, سەنٸ قايتەمٸن قۇر سەندٸرٸپ.
شارتاراپتىڭ شامدارىن قۋالادىم,
شىلىمىمدى بٸر جاعىپ, بٸر سٶندٸرٸپ.
پاراسات پەن پەيٸلدٸ تەڭگە بٶلٸپ,
جاقسىلىق جورالعىسىن جٶن كٶرەلٸك.
الپىس اققۋ تٶرٸمدٸ تامىلجىتىپ,
داريعا اسپان بارادى دٶڭگەلەنٸپ.
تۇرپاتىنا تۇتپاستان تٷندٸ بۇيىم,
سەبي اقىن ويلاردان سىندى ميىڭ.
جىر-اناسى جەبەيدٸ جالعىز عانا,
پەرٸ بولعان پەرزەنتتٸڭ جىندى كٷيٸن.
بالقايماعى باقىتتىڭ بەتٸندە ەرٸپ,
وتاۋىندا شابىت قۇس وتىر دەلٸك.
جىرعا تولى دەپتەرٸم جاتىر الدا,
پايعامباردىڭ جالعىزى سەكٸلدەنٸپ...
يديللييا
قيىندىقتا كٷيزەلگەن مەن بە سىنىپ,
كٶرەيٸك كٶرپەمٸزگە جٶن كٶسٸلٸپ.
پٸرەدار بوپ قايتەمٸن پاقىرسىعان,
مەندە دە بار, ەرينە, پەندەشٸلٸك.
كٶكٸرەكتە كٸسٸنەپ بارشا قۇلىن,
جالعىزدىقتا ساقتادىم جان سابىرىن.
قۋارتپادى كٷن نۇرى كٶكتەمەنٸڭ,
قار استىنان قىلتيعان قارشا گٷلٸن.
قاتەلٸكتەن قىزارىپ بەتٸم-بەسٸن,
ەسٸگٸندە تٸرلٸكتٸڭ جەتٸلدٸ ەسٸم.
سەرٸلٸكتٸڭ سىيقى دا سوقىر تيىن
باسىڭنان باقا-شايان سەكٸرگەسٸن.
شەكسٸزدەرگە جاتاتىن شەتٸ ۇلاسىپ,
شاپاعاتقا ارماننىڭ وتى عاشىق.
كريستالداي كٸرشٸكسٸز دەگەندٸ دە,
پەندەلٸكتٸڭ جٷرەدٸ توتى باسىپ.
ەستەلٸكتەر تٷسٸرٸپ ەسكە نەنٸ,
سان الۋان سۇراقتار سەس بەرەدٸ.
تاعدىردىڭ ازدى-كٶپتٸ تاياعى ما...
ەر جٸگٸت كەكتەمەيدٸ ەشتەڭەنٸ.
تٸرشٸلٸككە ىنتازار تابان-سٷلٸك,
تورابىمدى ساپاردان تابام شىعىپ.
جاماندىقتىڭ جاعاسى جىرتىلمايدى,
التى الاشقا اعايىن – ادامشىلىق!
تەپسٸنەتٸن تاباندا تەمٸردٸ ٷزٸپ,
شىندىقتى دا مويىندار نەبٸر بۇزىق.
ٸرٸ قىلىپ جاراتىپ ەلدەكٸمدٸ,
ٸرٸلٸكتٸ سٷيمەيتٸن ٶمٸر قىزىق!
قۇدايشىلار كٷتكەندە كٶكتەن شىراق,
ٶمٸر دەگەن – اعىزىپ ٶتكەن سۇر ات.
قاسىق قانى قازاقتىڭ بولسا مەندە
شەندٸلەردەن جٷرمەسپٸن شەكپەن سۇراپ.
قاسيەتٸن تانىتقان قاسپاق بەتتٸڭ,
بالالىقتان باستالار باستاپقى ەكپٸن.
قۋلىقتار مەن سۇمدىققا كٸجٸنگەندە,
تٸرشٸلٸكتٸ كەلەدٸ تاستاپ كەتكٸم.
تٶزٸمدەردٸڭ توزدىرىپ كٶك تاعاسىن,
جٶنسٸزدٸكتەن ايتامىز جوققا دا سىن.
ادام دا بٸر مەجٸعۇن كٶبەلەك قوي,
ٶزٸ تىعىپ جٷرەدٸ وتقا باسىن!
اشىلۋ اپوگەيٸ
اشيدى الماعايىپ كٶڭٸل-ايران,
تٸرشٸلٸك تەكەتٸرەس – تولى مايدان.
جوعالعان جاقۇتتارىم جەتٸ كٶمبە,
تابايىن وتىز بەستە ونى قايدان?!
قايتكەندە قىلامىن دەپ حالىقتى ەلەڭ,
جىرىممەن جٷرەكتەرگە جارىق بەرەم.
بولمىستىڭ بەدەرلەرٸن بٸلە تٷستٸم,
بٸتپەيتٸن ٶمٸر دەگەن ەلٸپپەدەن.
قايبٸردە باسىپ جٷرٸپ قيىنعا اياق,
سىيلاستان بەلسٸنبەدٸم – سىيىمدى اياپ.
ٶلەڭنەن التىن ازاپ ارقالادىم,
باقىتتى ٶتەر مە ەكەن بۇيىرماي-اق?!
توزباسىن ازاماتتار تەككە ەسٸرٸپ,
تيٸستٸ باسقا قىراۋ, بەتكە سٷلٸك.
داۋرىققان داستارقانداس دوستاردىڭ دا,
كەششەسٸ كەلە-كەلە كەتتٸ ٶشٸگٸپ.
جارىققا كٶرٸنسە دە جەي كٸتابىم,
جاسىمنان مەكەن ەتتٸم وي بۇتاعىن.
جىر-انام جىلاعاندا جۇباندىرىپ,
قۋانىش قامشىلادى قايعى تابىن.
ٶلەڭ بوپ ٶرتەگەندە بويىمدى الاۋ,
ٸزدەيدٸ بولاشاقتان تويىم قالاۋ.
تەڭٸر دە كەشٸرمەيتٸن تاسىرلىق قوي,
تالانتتى تٸرٸسٸندە مويىنداماۋ!
كٶڭٸلدٸڭ بايقالماسىن قوش كەمدٸگٸ,
ساۋلىققا كٶتەرەيٸك توستى ەندٸگٸ.
تٸرٸنٸڭ ساناتىندا جوق دە مەنٸ,
جٷرەكتەن اقىندىعىم ٶشكەن كٷنٸ.
جانىمنىڭ جالعىز بۇلبۇلى
جايقالىپ جوندا قىر گٷلٸ,
جارىقتان تابار تويات كٸم?
جانىمنىڭ جالعىز بۇلبۇلى
جازيرا تاڭدا وياتتىڭ.
وياتتىڭ مەنٸ نەزٸگٸم,
جٷزٸڭدە جٷزٸپ ناۋشا كٷن.
جايىقتىڭ جالپاق جازىعىن,
سيپادى شاشتان ساۋساعىڭ.
كەزينە قۋىپ كەڭدٸكتەن,
جۇلقىنا تارتتى جاراۋ ات.
ٶزەندەر مەنەن كٶل بٸتكەن,
تٸلەدٸ تۇنىق سالاۋات.
شاناقتان شاتتىق شەرتەمٸن,
جاڭبىرلار جاندى جۋادى اق.
جاردان دا بۇرىن ٶرتەدٸڭ,
قارشاداي كەزدەن دۋالاپ.
ماڭدايعا قونعان باق قۇسىم,
باۋىرىڭا كٶكتەن بۇلت ەنسٸن.
ٷش بالامنان دا تەتتٸسٸڭ,
ٷش بالامنان دا ٷلكەنسٸڭ!
سانامدا سەكسەن سەن اشىپ,
باۋراعان بويدى كٷيپاز ٷن.
كٶزٸمدە تۇرعان قاراشىق,
جٷرەككە بٸتكەن جيھازىم.
اماندىق دەگەن دەستٷرگە,
سەرتٸنٸڭ ايتپاس سىرت ەنٸن.
جەلەلدەر جاتقان تاس تٷرمە,
سىندىرا الماعان سۇڭقارىم!
لەبٸڭنەن ەرٸپ ٸلەزدە,
قۇرلىقتىڭ كەتەر قار-مۇزى.
انامداي دارقان مٸنەزگە,
اقيقات شالدىڭ جالعىزى.
كٶڭٸلدٸڭ قۇتى – بەرٸك تٸن,
تٸلەگٸم سەنٸ تاپتى ايقىن.
حور قىزىنان دا كٶرٸكتٸم,
قىزىل التىنعا ساتپايمىن!
جولىڭدا سەنٸڭ جٷرگەنگە,
تاتىماس تٷككە تەج قۇنى.
باعاڭدى بەكزات بٸلگەنگە,
مازاسىز تٸرلٸك مازمۇنى.
ماگەللان تاپپاس بەكەتٸن,
جۇمباعى جەتٸ جاس ەندٸك.
جىندىلىعى دا جەتەتٸن,
فاراون فەني-ەسەمدٸك!
تٷڭٸلٸستٸ دە ٷمٸت قىپ,
تاجالدان تەۋٸر تٶزٸم-كەن.
جەتپٸستەن تاۋىپ جٸگٸتتٸك,
بوتاسى سانسىز بوز ٸنگەن.
تاماشاڭ تۋىپ تەرٸستەن,
ەزۋلەي الماس ەش ىرىڭ.
قاسىمدى سٷيگەن پەرٸشتەم,
ابايدان قالعان جەسٸرٸم.
تٷسپەيدٸ قولعا تال ۇشى...
تاپپادىم تەڭەۋ – سىي اتىن.
دالامنىڭ ۇشان داۋىسى,
دارىنعا بٸتكەن ۇياتىم!
باعامدى بٸلٸپ بٸر كٷنٸ,
تالقىعا تٷسەر تٶل ەڭبەك.
جانىمنىڭ جالعىز بۇلبۇلى –
ٶلەمٸن,
سەن دەپ –
ٶلەڭ دەپ!
كالمىكوۆ مەكتەبٸندەگٸ وي
ارمىسىڭ,
اتا-مەكتەپ!
انا-مەكتەپ!
جاتىر ما جانارىڭدا دالا كٶكتەپ?!
ەشكٸمنٸڭ ەنشٸسٸنە ەن تاقپاعان,
ەشكٸمدٸ قارعاماعان قارا بەت دەپ.
اقجولتاي ارمانداردىڭ تاسىن قۇيىپ,
سەن بيٸك!
زامان بيٸك!
عاسىر بيٸك!
مەشٸتٸنە جٷگٸنگەن مەزٸن قۇساپ,
كەتەيٸن بەلدەنبەيتٸن باسىمدى يٸپ.
مۇزارتى مۇڭدارىمنىڭ كەتتٸڭ بە ەرٸپ,
ەلەس تە – زىمىراعان ەكپٸندٸ ەلٸك?!
ەسٸگٸ جابىلمايتىن ەركەلٸگٸم,
تۇرادى ساعان جيٸ جەتكٸم كەلٸپ.
جٷرەككە جاساعاسىن جىر ەستٸلٸك,
توزبايدى سالتاناتتىڭ سىنى ەسكٸرٸپ.
جيىرما جىل بۇرىن ۇشقان جۇماعىما,
ۇلىمدى كەلدٸم بٷگٸن ٸلەستٸرٸپ.
بەكەرگە بەتتەمەدٸك بٶسٸپ تەگٸن,
بەرٸنەن قىمبات ەكەن بەسٸكتەگٸ ٷن!
كٶرمەدٸم سەنٸكٸندەي جىلى قاباق,
جىلى سٶز سەنٸكٸندەي ەسٸتپەدٸم.
تابيعات بارشامىزعا كەكٸل بەرٸپ,
جەتپەگەن جٸگٸتتٸككە جەتٸل دەدٸك.
ارحيۆى بالالىقتىڭ قالدى سەندە,
جارتىسى جٷرەگٸمنٸڭ سەكٸلدەنٸپ.
بٸتكەندە بالاپانعا بەرٸش قانات,
ەكەتتٸ ەلەمٸنە جول ۇشقالاق.
سٷيەيتٸن قولتىعىمنان سەنٸ ويلادىم,
تاعدىرىم تٷكسيگەندە تەرٸس قاراپ.
شاباندوز شىقپاسا دا مەنەن كەرٸم,
تانىتتى كٶكٸرەگٸم ٶلەڭگە ەبٸن.
جوعىمدى جىلاتپاي-اق جەتٸستٸرٸپ,
قاتەمدٸ كەشٸرەتٸن, كەمەڭگەرٸم!
جٷرگەندە كٶڭٸلٸمنٸڭ قوشى كٶكتەپ,
قاي مۇندار قۇلىنىڭدى مەشٸن ەتپەك.
جاراتقان ات جالىندا بەرٸمٸزدٸ,
وسى جەر!
وسى حالىق!
وسى مەكتەپ!
ٸشكٸلٸكتٸ قويعان جٸگٸتتٸڭ جىرى
بىجىلداسا بەتشاعار قاتىن-مىسىق,
اياز تٸلٸ ارقاما باتىردى ٷسٸك.
الا تاڭنان اشىلماي اراق دٷكەن,
ەسەرلەندٸم ٷيدەگٸ ەتٸردٸ ٸشٸپ.
اعىپ تٷسە جازداسا ميىڭ سىناپ,
باس جازۋدىڭ ازابى قيىن, شىراق!
جولداستارىم جالت بەرٸپ جٶنەلەدٸ,
قويماعاسىن كٷنبە-كٷن تيىن سۇراپ.
مۇندارلىقتىڭ تازالاپ مىس تەگەشٸن,
قىرسىق سۋمەن باستالدى كٷشتٸ ەگەسٸم.
اقىل ايتقان تۋىستى سٶكتٸم بىلاي:
«ٸشمەرەزدەر كٷندەيدٸ ٸشپەگەسٸن!».
ادامدىقتان ازعاندى ەز دەپ كەمٸت,
(تاشكەنتتە دە قاڭعىدىم ٶزبەككە ەرٸپ).
جاقسى مامان دەيدٸ دە باستىق بٸتكەن,
ار جاعىنا قالادى سٶز كەپتەلٸپ.
سالتاناتتىڭ ەستٸلمەي سازى ماشىق,
جوعالادى كٶكتەمگە جاز ۇلاسىپ.
ٶلە سٷيگەن جارىم دا بٸر كەزدەگٸ,
اۆتونومييا بوپ كەتتٸ اجىراسىپ.
توعىشارلىق كٸر قىلىپ جاعامدى ٷيمە,
قاراپ جٷرٸپ قادالدى تابانعا ينە.
وتاۋىمنىڭ بۇيىرماي بوساعاسى,
قانشا مەرتە تٷنەدٸم قاراڭعى ٷيدە?!
ارامىزدا اراقتىڭ جٸگٸ تۇرىپ,
كٷڭٸرەندٸ كٶڭٸلدٸڭ كٷنٸ تىمىق.
كٸم بولعانىڭ كەزٸندە مەسەلە ەمەس,
قانداي جامان قالعانىڭ ۇمىتىلىپ!
جٷرەگٸمدٸ تىرنايدى مۇڭ-قايعى ۇلىپ,
وسى ەكەن عوي دٷنيە, دىرداي بٷلٸك.
تٸرشٸلٸكتە جالعىز-اق بەرٸلەتٸن,
ۇياتتان دا جٸبەردٸ جۇرداي قىلىپ.
تۇرماعاسىن تۇعىردا بەكٸپ قانات,
قاراكەتٸڭ – تٸسٸ جوق كەتٸك تاراق.
تالايلاردىڭ تۇلپارىن مەرتٸكتٸرٸپ,
تالايلاردىڭ تٷبٸنە جەتٸپتٸ اراق.
ەپەندە جوق, ەرينە, كٷنەدان بوس,
(قۇرباقالار قۇدىققا قۇلاعانعا ٶش).
ٸشپەگەن دە نۇسقاسى ٸرٸلٸكتٸڭ,
ٸشپەگەندەر جەڭەدٸ, جىلاعان دوس!
اۆتوبۋستاعى ايقاس نەمەسە تۋعان تٸل
اۆتوبۋس تالاي جولدىڭ بەلٸن كەشٸپ,
جاپپادى كەتكەندەر مەن كەلٸمگە ەسٸك.
قالىڭ جۇرت وتىرعاندا قالعىپ-مٷلگٸپ,
قالدى شال بوزبالامەن كەرٸلدەسٸپ.
جٷيتكٸگەن ماشينانىڭ جٷرٸسٸ ۇڭعىت,
كەتكەندەي قولتىعىنا ۇرى سٷڭگٸپ.
قازاق تٸلٸن بٸلمەگەن قازاق ٷشٸن,
بۇزىلدى اقساقالدىڭ تٷرٸ سۇمدىق.
كٶزٸنەن شاشىراتىپ وتتى كٷرەڭ,
ۇرۋعا ۇيالدى ما ەل كٶپتٸگٸنەن.
ەر نەنٸ بىلدىرلاعان بەيشاراعا,
بەزٸلدەپ ساقالى دا كەتتٸ, بٸلەم!
«اقىماققا ساناساڭ دا اقىر مەنٸ,
ەنشاللا, تاۋسىلعان جوق اقىل كەنٸ.
مۇرتىنداي گيتلەردٸڭ مۇرتىڭ قۇرسىن,
وبالىڭ اتا-اناڭا, پاقىر!» – دەدٸ.
قالدىرماس قاسيەت پەن كٶنەڭدٸ ۇمىت,
تۋعان تٸل – تٷسٸنگەنگە تەرەڭ بٸلٸك.
نە ٸستەيمٸن بوزبالانىڭ كٶكٸرەگٸن,
جاساعان جاراتقاسىن كەرەڭ قىلىپ.
تۋعان تٸل – بۇرقىراعان بٶرتە بەسٸك,
ۇقپاعان ۇياتىڭدى كەلتە نەشٸك?!
سٷيەمٸن ساقالىنان وسى شالدى,
وتىرعان ٶزٸڭ ٷشٸن جەلكەلەسٸپ.
تۋعان تٸل – تەكتٸلەردٸڭ مي ەڭبەگٸ,
تۋعان تٸل – يمانىمنىڭ يەن كٶگٸ.
سەن ارقىلى بوزبالا ەكەم مەنٸڭ,
انامدى العاش رەت سٷيەم دەدٸ.
تۋعان تٸل – اقىندارعا دٸڭگەكتٸ ٶلەڭ,
(جانىمدى جارىعىڭمەن بٸرلەپ كەلەم).
قاي كٶسەم دە الۋان تٸلدٸ بٸلٸپ,
ەۋەلٸ كٸندٸك تٸلٸن قۇرمەتتەگەن!
دالامنان وتارشىلدىق مازاقتى ٷرلەپ,
عاسىرىم كٶرسەتەدٸ عاجاپ قۇرمەت.
تۋعان تٸلدە ايتامىن مەن ەۋەلٸ,
ۇلان-عايىر ۇلتپىن دەپ,
قازاقپىن دەپ!
ماحامبەتتەر تويتارىپ تٶرە مەسٸن,
ۇلى اباي – اسپانداعى بٶلەك ەسٸم.
مۇحتار تٸلٸن ۇمىتسام,
ۇلتىم مەنٸ
كرەسكە حريستوستاي شەگەلەسٸن!
پەندەلٸكتٸڭ پەرشالاپ بەت پەردەسٸن,
پارىقسىزدى ار دەگەن سوت تەرگەسٸن.
قازاق ەمەس دەپ كەتتٸم,
قازاق ەمەس!
تٸلٸن جۇتقان «جەتٸمدٸ» جەك كٶرگەسٸن...
قارويداعى تولعانىس
اياۋلى اناڭ – اقيقات تا,
اتاڭ – كەك!
تٶرەلەردٸڭ تەتتٸ قانىن تاتام دەپ,
بٶرٸلەرمەن بٶرٸلەرشە بەلدەسكەن,
سەن مەنەن دە باقىتتىسىڭ,
ماحامبەت!
تٶس ەتٸڭدٸ مايىستىرىپ تاس تٸرلٸك,
قۋانىش پا? –
كٶجەكتەيٸن قاشتى ىرعىپ.
ساداقادا ساپىرىلىسقان جۇرتىڭا,
جاۋگەرلٸكتە بۇيىرماعان باس بٸرلٸك.
زامان دەگەن
زامان ەمەس – قاري تٷن,
بىتىراداي بٶلٸنٸپتٸ جان ۇيقىڭ,
باسىڭ كەتتٸ,
مىنا مىلقاۋ دالانىڭ,
ادامدىققا جەتكٸزەم دەپ «ەر يتٸن»...
و, ماحامبەت!
تەتتٸ مۇڭ
جانىمنان كٶردٸم كەشە تٷن,
جانارىڭ جەۋمٸت, جان قۇربىم.
جۇپارى سەنەن ەسەتٸن,
جايىقتا جاۋعان جاڭبىردىڭ.
جالعاندا جاڭعاق تەتتٸ وي كٶپ,
جازمىشتان جٷردٸك سىي كٷتٸپ.
جەلبٸرەپ جەلگە اق كٶيلەك,
جوعالدىڭ قايدا قۇيعىتىپ?!
جارالعان جانسىڭ جىر ٷشٸن,
جاسىرماي ونى ايتا الام.
جيىرما بەس – الماس قىلىشىم,
جادىما تٷستٸ-اۋ قايتادان.
جٷرەككە سىرناي سازىن بەر,
جانتالاس ۇقپاي ەشقاشان.
جٷگٸردٸ بەتكە ەجٸمدەر,
جابىستى مىنا شاشقا شاڭ.
جاڭعىرسا كەيدە سىر نەزٸك,
جاۋاپتى دەيسٸڭ بۇعان كٸم?
جوقتاسام سەنٸ, جىر جازىپ,
جابىققان سەتتە جۇباندىم.
جۇمباعى شالقار شاقپەنەن,
جاداعاي ٷمٸت تۇتاتتىم.
جوعالدىڭ قايدا, ەتتەگەن,
جالعاسى بولماي كٸتاپتىڭ.
جانىمدى جاۋىپ قۇم سەلٸ,
جٸكتەمەن ٶشٸمدٸ ەشكٸمنەن.
جوعالتىپ العان بٸر سەنٸ,
جٷرەكتٸ كەشٸرمەسپٸن مەن!
