"قىراندار, قوش بولىڭدار!" اتتى پوەمانىڭ جازىلۋى جايلى حيكايا
17-ييۋن 1972-جىل.
تالدى جايلاۋى. كەگەن اۋدانى.
تاڭەرتەڭ اۋىرىپ تۇردىم. كٶكتە جاتتىم. سيىرشى جۇمابەكتٸڭ ٷيٸ. ەرتەڭگٸ استان كەيٸن كٶڭٸلسٸزدٸك. گٷلدٸ كەشٸپ, قاڭعىرىپ جٷرٸپ كەتتٸم. ايتسا دا, ەرتەڭگٸسٸن بۇلت ٷيٸرٸلدٸ دە, بەرٸمٸز جاڭبىر بولادى دەپ قورىقتىق ۇلىم ايبار: "مەن بٸلسەم, جاڭبىر جاۋمايدى", – دەدٸ. شىنىندا دا, مٸنە تٷس بولىپ قالدى, اسپان اشىق البا-جۇلبا اق بۇلتتار الماتى جاقتان, سٸرە, تولاسسىز, قىتايعا جەر اۋىپ بارادى. ولاردىڭ زييانى مٷلدە جوق قايتا ٷزدٸكسٸز سامال بەرٸپ كەتٸپ جاتىر (ايبار: "مەن ايتتىم عوي", – دەپ ماقتانىپ قويادى. ايبار! ايبار!!!). ايبار كەشە بٸر سٶزٸندە: "شىتىرمىن عوي, پاپا, شىتىرمىن!!!" – دەيدٸ. تٷسٸنبەيمٸن?! ايبار! ايبار!!!
اقيىق (شىندىعىندا, كٶزٸممەن كٶردٸم, اقيىق!) قىران باستاعان تٶرت قىران تٶبەمنەن? ەرتەدەن بەرٸ اينالىپ عايىپ بولدى. قايدا كەتكەنٸ بەلگٸسٸز... كٶڭٸلسٸزدٸك...
ەڭگٸمەنٸ باسىنان ايتايىنشى. يە, بٸر بولماشى نەرسەگە بٷلك ەتە قاپ, ٷيدەن شىعىپ جٷرٸپ كەتتٸم دە, بٸر وڭتايلاۋ, قۇرعاقتاۋ قىرعا پلاششىمدى تٶسەپ, ەرنەنٸ ويلاپ وتىر ەدٸم, ايبارىم قاسىما كەلدٸ. ەكەۋمٸز سىرلاستىق كەشە بٸرەۋ ايبارىما ات بەرەم دەگەسٸن, مالشى بالاسىن سوعان جٸبەرگەم, ەكەۋٸمٸز اناۋ اۋىلدان سونى قاراۋىلداپ وتىرمىز. بەرە مە, بەرمەي مە دەپ قويامىز. ايباركا اتقا قۇمار-اق.. كەشە بٸر جاققا كەتٸپ كەلمەي قالعان ٷي يەسٸنٸڭ كەلگەنٸن كٶرٸپ, ايبارىم سوعان جٷگٸرٸپ باردى دا, قايتىپ كەلدٸ. ول بالاسىن الدىنا الىپ, ايبارىم جەتكەنشە, مالىنا كەتٸپ قالدى. ايبارىم قايتا كەلدٸ قاسىما. رەنجۋدٸ دە, رەنجۋ دەگەندٸ بٸلمەيدٸ دە.
ايبار! ايبار!!!
تٸپتٸ, تاياقپەن تٷرتەر بيٸكتٸكتە بٸزدٸ اينالىپ تٶرت قۇس ۇشىپ جٷر. ايبار ول قانداي قۇس دەپ سۇراعاسىن, مەن كەزقۇيرىق ەكەنٸن ايتتىم. ونىڭ قاسيەتٸن سۇراعاسىن, ونشا ەمەس ەكەنٸن تٷسٸندٸرٸپ وتىرعانىمدا, سول كەزقۇيرىق جٷرگەن بيٸكتٸكتەن تاعى بٸر-ەكٸ قۇس كٶرٸندٸ. قاراسام, بٷركٸت (ەرينە, تاۋ بٷركٸتٸ) ەكەن. مەن: "بٷركٸت", – دەپ ەدٸم, ايبارىم: "اتاڭنىڭ باسى, ول بٷركٸت ەمەس", – دەدٸ (سٶزٸنٸڭ جانى بار ەدٸ...). سول سەتتە سەل بيٸككە قاراسام, جەنە بٸر-ەكٸ قىران ۇشىپ جٷر, ايبارىما ايتىپ ەدٸم, ول دا بٷركٸت ەكەندٸگٸن راستادى. ولار بيٸكتە ەدٸ. بٸرەۋٸ اقيىق ەكەن, مەن بۇرىن سەن سالىپ قارامادىم با, شىنىندا اقباۋىر اقيىق قىراندى كٶرگەنٸم تۇڭعىش رەت...
وسى سەتتە ەلگٸ بالا ايبارعا بەرگەن اتقا مٸنٸپ, ٶزٸنٸڭ اتىن اناۋ قىرداعى اۋىلدان بەرٸ قاراي ايداپ كەلەدٸ ەكەن. ەكەۋمٸز ٷيگە كەلدٸك. ەلگٸ قۋ بالا ايبارعا بەرگەن اتتى "مىناۋ اساۋ" دەپ ٶزٸ مٸنگٸسٸ كەلەدٸ. ايبارىم ونى بٸلە قويدى. اق كٶڭٸل ۇلانىم-اي, ەلگٸ اتتى تٷرتكٸلەپ كٶرٸپ, سەل پىسىقتاۋ ات ەكەن, قيعىسى دا جوق بٸراق مەن زەكٸپ تاستاعاسىن, كەلٸستٸ دە, ەلگٸ جٷگەرمەكتٸڭ شابانىنا مٸنٸپ-اق باتىس جاقتاعى قارسى جوتاعا ەكەۋٸ راۋعاش تەرۋگە كەتتٸ.
دٷربٸمەن قاراپ وتىرمىن, ەكەۋٸ جوتاعا شىعىپ بارادى. ايبار الدا, اناۋ ارتتا... بەتتەن قايتا تٷسٸپ كەلەدٸ, قاراپ وتىرمىن. تاعى دا ايبارىم الدا. سايعا تٷسٸپ كەتتٸ. تٶمەندە ىسقىرىپ ٶلەڭ ايتىپ, قارا اتقا مٸنگەن جىلقىلى اۋىلدىڭ قىزى كەلە جاتىر ەكەن. 15-16-لاردا. شاقىرىپ الىپ, وقيسىڭ با دەگەن سۇراعىما:
– ەكٸ-ٷش كلاستان كەيٸن وقي المادىم, – دەپ ەزەر ايتتى. اتقا وتىرىسى, مال قايىرىسى – بەرٸ ەركەك داۋسى دا. ٷيٸنە قاراي شاۋىپ الا جٶنەلدٸ.
ەرٸگٸپ وتىرىپ, اۋلاقتا ۇشىپ جٷرگەن قۇسقا جەنە دٷربٸ سالدىم. بٷركٸت ەكەن. ماناعى اقيىق ەسٸمە تٷسٸپ, كٶكتٸ تٸنتٸپ ەم, تاۋىپ الدىم. سۇمدىق بيٸكتٸكتە راحاتتا جٷر ەكەن. قاسىندا جەنە بٸر الىپ قىران بار, ول – قوڭىرلاۋ. ەكەۋٸ سەل اۋلاقتا, تٶمەندەپ ۇشىپ جٷر. اقيىقتان كٶز المايمىن. و, كەرەمەت! و, بوستاندىق– ەركٸندٸك! و, قۇدٸرەت!!! ويىما عابيتتٸڭ قىرانى تٷستٸ... قاي-قايداعىنى ويلايمىن... ايبارلار كەلدٸ, راۋعاشتارى جوق ايبارعا ايتىپ ەم, ول دا دٷربٸنٸ الىپ قارادى, قارادى دا, ماناعى اقيىقتى تاني كەتتٸ. مەز بولدى. "ويپىرماي, بۇلاردىڭ ۇياسى قاي ماڭدا بولدى ەكەن?! بٸز وتىرعان تاۋدىڭ بەرٸ قاراعاي, الاسا, كٶگال, قۇزدار كٶرٸنبەيدٸ". وسى ويىمدى اشىپ ايتىپ ەم, ەلگٸ تٷلەي بالا "قاراعايدا" دەگەنٸ. ايبارىم جۇلىپ العانداي:
– اتاڭنىڭ باسى, قىران ۇياسىپ قاراعايعا سالمايدى, بيٸك قۇلاما-قۇزعا سالادى, – دەدٸ.
– بۇلار قايدان كەلدٸ ەكەن, ە? – دەپ دال بولىپ ەدٸم, ايبارىم:
– پاپا, بۇلار اناۋ الاتاۋدان, – دەپ وڭتٷستٸكتە قۇدٸرەتتەنٸپ جاتقان تيان-شاننٸڭ سٸلەمٸ – قىرعىز الاتاۋىن كٶرسەتتٸ. سەنبەسكە شارام جوق ايبارىما. وسىمەن وتىرعانىمدا, قىرانداردان اداسىپ قالدىم, قازٸر جوق. مٷمكٸن, ەندٸ كٶرمەسپٸن دە...
قوش, قىراندار! قوش, اقيىق!!! ايبارىم! ايبارىم!!! ايتساڭدارشى, قۇدٸرەت دەگەن نە?! ەرٸ قاراي جازا المايمىن. ٷيگە تەز جەتۋٸم كەرەك.
18 ييۋن 1972-جىل.
تالدى جايلاۋى. كەگەن اۋدانى.
قازٸر ەرتەڭگٸ ساعات 9.00. قىس. جەر اپپاق. قىزىل-جاسىل گٷلدەردٸ قار باسىپ قالدى. كەدٸمگٸ قىس. جاپالاقتاپ قار جاۋىپ جاتىر, جاۋىپ جاتىر. ارتىنان, سٶز جوق, سۋىق بولادى دەگەن سٶز.
سورلى گٷلدەردٸڭ كٷنٸ نە بولار ەكەن?! ەلدە ولارعا بۇل جاي ٷيرەنشٸكتٸ دە بولار.
كيٸز ٷيدٸڭ ەسٸگٸ اشىق. تٷڭلٸك تٷسٸرۋلٸ, ساماۋىر قايناپ تۇر, داستارقان جايۋلى. جەڭگەي مەنٸڭ قاس-قاباعىمدى باعۋدا, اعاي جانتايدى, جاستىق, الىپ بەردٸم.
ايبارىم مەن ەلگٸ بالا (بولات) شەلەك الىپ قىمىزعا كەتتٸ. الدا – تٷننەن قالعان سۋىق ەت, جەگەم جوق اراقتار جٷكتٸڭ استىندا, بەرٸپ ەدٸ, ٸشكەنٸم جوق سەبەبٸ كەلگەلٸ بەرٸ وتكاز بەرگەم, ٸشكەم دە جوق جەڭگەي – جاقسى قاتىن. قازاقتىڭ جاقسى قاتىندارىنىڭ بٸرٸ. سٸرە, ماعان ٸشسە ەكەن دەپ ويلايدى, اينالايىن, ٸشپەيمٸن, شىدايمىن.
ۇيقى تٷندە دە دۇرىستالمادى. ٶز-ٶزٸممەن ارپالىسىپ شىقتىم, اۋرۋ دەيتٸن اۋرۋ دا ەمەسپٸن.
تٷندە سۇمدىق نايزاعاي شارتىلدادى, ەلدەقايدا جاي تٷسٸپ, جەر سولق ەتە قالدى. جىلقى ٷرٸكتٸ. ەلدەقايدا مالشىلار مىلتىق اتتى. بارلىعىنا اماندىق تٸلەپ, تاڭ اتقاندا عانا كٶز ٸلدٸم, ەرتە تۇردىم. سٸبٸرلەپ جاڭبىر جاۋىپ تۇردى دا, ارتى ەلگٸندەي – قار قۇيىپ تۇر. ويناپ كٶر تاۋدىڭ تابيعاتىمەن.
و, سۇمدىق! ٶزٸمنٸڭ جازىلعان جىرىمداعى جايلاردى قۇدٸرەت بۇلجىتپاي, دەل سول قالپىندا كٶزٸمە كٶرسەتٸپ, الدىما تارتىپ وتىر. و, قۇدٸرەت! نە ايتا الام? بۇل نە قىلعان ارپالىس?! قۇدٸرەت كٸم?! تٶرت قىران! "قوش, قىراندار!".
قىمىزىن كٶتەرٸپ ايبارىم كەلدٸ. قان جايلاۋ مەن بۇرقاسىن قىستىڭ قىمىزىن ٸشەمٸز ەندٸ. جاتاردا ايبار: "بٷگٸن جاڭبىر جاۋادى", – دەگەن ەدٸ, تٷندە جاۋا باستاعان-دى. ۇيقىدا جاتقان ايبارىم باسىن كٶتەرٸپ الىپ: "پاپا, مەن ايتتىم عوي, جاڭبىر جاۋادى دەپ", – دەگەندە, جٷرەگٸم سۋ ەتە تٷستٸ. قورقامىن ايباردان. ونىڭ ٷيدە تۇرعىسى جوق دالادا جٷر قار مەنەن گٷل كەشٸپ. مٸنە, ەندٸ قىمىز ٸشەمٸز.
قازٸر جەڭگەيگە اعاي "قىمىز ٸشپەيمٸن" دەدٸ, مەن ٸشەم. ەكەلٸڭٸز, قۇيىڭىز, قۇيا بەرٸڭٸز!
قازٸر ساعات 1.00. تاۋدا تال تٷس كەزٸ. مىناۋ سۇمدىق! قار اتتىڭ تٸزەسٸنەن تٷستٸ, تولاستاماي ەلٸ جاۋىپ تۇر. سۇمدىق! تٷنٸمەن جاۋسا قايتەدٸ بۇلار?! ىڭعايسىزدىق, ماسقارا ىڭعايسىزدىق.. قۇتتى قوناق بولا المادىم بٸلەم, بٸراق بٸز بۇل تاۋعا كٷنشۋاقتى الا كەلگەن سيياقتى ەدٸك. ەكٸ كٷن ناعىز جايلاۋ ەدٸ, بٸراق ٶزٸممەن ٶزٸم ارپالىسىن, ەشنەرسەگە زاۋقىم سوقپاپ ەدٸ. ەندٸ وڭايلايىپ دەگەنٸمدە مىنا قىرسىقتى قارا.
مالشىلار دٷرلٸگە, ٷرەيلەنە باستادى. مەنٸڭ قوجايىنىم سۇمدىق بايسالدى ادام, ساسپايدى. نەگە سەنەدٸ?! مالى قايدا?!
جانتايعان بولدىم, ۇيىقتاي المادىم. تٷندە دە ۇيىقتاعام جوق. ۇيقىم قايدا?!
قۇلاقتىڭ دابىلى ٷدەپ بارادى... شوقايمەن دالاعا دەرەت سىندىرۋعا دا شىعا الماي وتىرمىن, بۇل ٷيدە باسى ارتىق كيٸم دە جوق.
ٷيدە بٸر مالشى كەرييا وتىر, ەڭگٸمەشٸل-اق قۇزار تاۋدىڭ باسىنا بالىق قايدان كەلگەن?! و, قۇدٸرەت! كەشە بالاسى تاۋ ٶزەنٸنەن بالىق ۇستاپ ەكەلٸپتٸ.
جەڭگەي كەرەمەت ادام! بٸراز مىزعىپ تۇردى دا: "بٷگٸن ٶرتەنٸپ ٶلگەن ادامنىڭ ارمانى جوق", – دەپ, سىرتقا اققارعا شىقتى دا, بۇتاق بۇتاپ ەكەلٸپ, پەشتٸ قايتادان دٷرٸلدەتٸپ جٸبەردٸ.
كەشەگٸ كٶرشٸ قىرعىز مالشىلارىنىڭ سلەتٸن (تويىن) ەڭگٸمەلەپ, ەزٸلدەپ وتىر. مەنٸ ەزٸلدەپ بٸر قويدى. بۇرىشتا جازىپ وتىرمىن.
نە دەگەن كەرەمەت جاندارسىندار, جاندارىم! كٸم بٸلەدٸ سەندەردٸ? كٸم تٷسٸنەدٸ?! قۇدٸرەت دەگەن كٸم?..
مىنالاردىڭ كٶزٸنشە جازۋ دا وڭاي ەمەس. جالپى, بٸرەۋمەن سٶيلەسٸپ وتىرىپ قولىما قالام ۇستاپ كٶرمەگەن ادام ەدٸم, امال قانشا, امالىم جوق
سۇمدىق ٷرەي بار مەندە. ۇيقى جوق بٸراق سەرگەكپٸن. مەنٸ پەش تٷبٸنە شاقىرادى, بارعىم جوق تٸپتەن مۇزدار ەمەسپٸن, تەرشٸپ وتىرمىن.
اقپان. ناعىز اقپان. گٷل كەشٸپ, كٷنٸ كەشە كەشكە دەيٸن سايرانداعان قايران كٷن قايتا ورالۋىنا سەنۋ قيىن. گٷل قايدا, سامال قايدا, كٷن قايدا?! ىڭعايسىزدىق! سۇمدىق ىڭعايسىزدىق!
مەنٸڭ شۇقشيىپ وتىرعانىمدى كٶرە وتىرىپ قوجايىن ىڭعايىزدانا باستادى. دالا اپپاق كٶز قاراتپايدى. مىنا جەڭگەيدٸڭ اتى كٸم ەدٸ?!
قىزىق بولدى.
امالىم قۇرىپ, قىشاپ باراتقاسىن, سىرتقا شىعايىن دەپ ەم, جەڭگەي دە, وتىرعان مالشى كەرييا دا كيٸپ جاتقان شوقايىمدى كٶرەدٸ عوي, ەرينە.
قارت: "بالام-اي, شوقايىڭ دا بٷگٸن ەمەس ەكەن-اۋ, شۇرىق تەسٸك. تىم قۇرىسا, بٷتٸن بەتٸڭكە كيٸپ كەلمەدٸڭ بە?"
مەن: "ەشتەڭە ەمەس, كەرييا", – دەگەن بوپ قىزاراقتاپ, قىسىلىپ, سىرتقا شىعىپ كەتتٸم. قانشا دەگەنمەن جازدىڭ اتى جاز عوي, سارى مايداي شىلانىپ جاتقان كٶبٸك قار شوقايىما جۇقپادى. ٷيگە ەندٸم.
– جىرتىق ٷيدٸڭ قۇدايى بار دەگەن, كەرييا. مٸنە, قار قۇيىلعان جوق – دەپ شوقايىمدى كٶرسەتتٸم.
جەڭگەي: "راسىندا دا قۇيىلماپتى, سوعان قاراعاندا, ونشا الىسقا بارماعانسىز-اۋ, سٸرە", – دەدٸ.
ٷندەمەي كٷلە بەردٸم, بەرٸمٸز كٷلٸستٸك. ٷنسٸزدٸك. قويشى ەندٸ, توقتاتايىن, ىڭعايسىز. اعاي قار كٷرەپ جٷر. دەرەتكە اپارار جول اشىپ جاتىر, قىزىق..
قانشاما بٸر-بٸرٸمٸزدٸڭ قاباعىمىزدى باققانىمىزبەن, مىنا كٷن ەڭسە كٶتەرتەر بولمادى.
مانا تٷستە سەل اشىلىپ, قار ەرٸگەندەي بولىپ ەدٸ, قايتا بۇلتتانىپ, ەندٸ تاۋدىڭ اق جاۋىنى باستالدى. تٶپەپ تۇر. ٷي يەسٸ ساي-سايدان مالىپ ٸزدەپ كەتتٸ. كٶڭٸلسٸز.
كەشقۇرىم. كەشكٸ اسقا كەسپە ٸشتٸك. ەل س ۋدوۆولستۆيەم. ٷيدە بولسا, ٷش كەسە ٸشەر ەم. ەڭدٸ ۇيقى بولسا... ەرتەڭ اتپەن بولسا دا تٶمەن تٷسپەك ويىم بار. بولمايدى ەكەن, ىڭعايسىز عوي...
ەرتەرەك ٷيٸمە – الماتىما – جەتپەسەم بولمايدى ەكەن...
19-ييۋن. تالدى جايلاۋى.
تٷندە, جاتار الدىندا ايبار ەكەۋمٸزدٸڭ ارامىزدا كونفليكت بولدى. ايباردى تٷسٸنبەيمٸن. يتتٸڭ عانا كٷشٸگٸ-اي, ٶزٸ تۋرالى كەرەمەت ويلارىمنىڭ بٸر سەتتە-اق بىت-شىتىن شىعاردى...
قار – جاڭبىر, جاڭبىر – قار, بوران. اۋىر ويمەن جاتتىم. الايدا كەرەمەت ۇيىقتاپپىن.
اتقا مٸنٸپ, جايلاۋدان جٷرٸپ كەتتٸم. ...ەبەكەڭ (قايناعا) جەڭگەمٸز ەكەۋٸ شەي ٸشٸپ وتىر ەكەن, كٶڭٸلدٸ. جايدارى, كٷلٸپ قارسى الدى. وسىلاي بولۋ كەرەك قوي. الماتىنىڭ جاڭالىعىن ايتتى.
تەزدەتٸپ الماتىعا كەتكٸم كەلدٸ دە, ارتىنشا شەشەمدٸ (ناقامدى), قاراسازدى كٶرگٸم كەلٸپ كەتتٸ. جەڭگەمە ايتتىم. اعام (ەبەكەڭ) اۋىلعا الىپ جٷردٸ. ەنگەلسكە سوقپاي, شيبۋتقا (قازٸرگٸ كيروۆ كولحوزى) تارپىق. Oho, ەبەكەڭ (ەبدٸمتەلٸپ) سەزٸمنٸڭ ادامى ەكەن! بەرٸن دە بٸلەدٸ, بەرٸن دە تٷسٸنەدٸ... شيبۋتتاعى قايىن جۇرت بٸزدٸ جاقسى قارسى الدى.
اتام مەن اپامنىڭ قابٸرٸنە بارىپ, مەن قۇران وقىدىم. ەبەكەڭنٸڭ ماعان دەگەن كٶزقاراسى مٷلدە ٶزگەرٸپ كەتتٸ. بايقايمىن, مەن ول كٸسٸنٸڭ ٶزٸمە دەگەن ماحابباتىن باعىندىرىپ الدىم. بۇل – حاق!
"قوشقار" بارىپ, قوڭىربايدىڭ ٷيٸنەن دەم تاتىپ اتتاندىق
"كيروۆقا" كەلٸپ, سارا مەن ەبدٷيسٸپتٸڭ دە شايىن ٸشٸپ, "ەنگەلسكە" كەلدٸك. ەبەكەڭ ناقاما سەلەمدەستٸ. ەبەكەڭ قاتتى تولقىدى... كٶزٸنەن جاس كٶرٸپ قالدىم. توقتارباي قوزى سويام دەپ ەدٸ, ەبەكەڭ قارامادى. قاراۋعا دا بولمايتىن سەتسٸز جاعداي ەدٸ... ول كٸسٸ كەتتٸ. ايبارىمىز ەكەۋمٸز قالدىق بايقايمىز, ەبەكەڭ بٸزدٸ مىنا تۇرمىسقا ەزەر قيىپ كەتتٸ. قاتتى تولقىپ كەتتٸ, تولقىپ كەتتٸ. امان بولسا ەكەن, اۋىرماسا ەكەن جاقسى ازامات!
20-ييۋن 1972-جىل.
ۇيىقتاماي شىقتىم.
سٸرە, ەندٸ اۋىلىم, اۋىلىم دەگەننەن اۋلاعىراق بولارمىن. الايدا مەن ەس كٸرگەلٸ تۋعان اۋىل تۋرالى ەمٸرەنٸپ جازىپ كٶرگەن ەمەسپٸن. نانباساڭ, وقىپ كٶر مەنٸڭ ٶلەڭدەرٸمدٸ...
ەلٸم جوق جەرٸم جاتىر ورنىندا. سٶز جوق بٸرەۋلەردٸ ٸشتەي جوقتاپ جاتىر...
كٷنٸشايعا (ناعاشى قارىنداس, كٷيەۋٸ اۆارييادان قايتىس بولعان) كٶڭٸل ايتتىم دا قايتتىم. ونىنشى بٸتٸرگەلٸ 15 جىلدان بەرٸ كٶرگەنٸم وسى. مٸنە, ساعان قىزدىڭ تاعدىرى, ادامنىڭ عۇمىرى...
قۇرىسىنشى!!!
22-ييۋل 1972-جىل.
بٷتٸن تٶرتٸنشٸ كٷن. اۋرۋحانا. اۋرۋحانا ەمەس, تٷرمە.
24-ييۋل.
كٷن ەلٸ شىققان جوق. الاتاۋ شىڭدارى قان قىزىل, تٸپتٸ باتىسقا قاراساڭ, ول دا قىپ-قىزىل. بۇل نە سۇمدىق!? كٷن شىقپاي تۇرىپ تا وسىلاي بولۋشى ما ەدٸ?! سۇمدىق! بٸرٸنشٸ رەت كٶرۋٸم. تەك جاقسىلىققا باعىشتالسىن! "قىراندار, قوش بولىڭدار!".
مۇقاعالي ماقاتاەۆ كٷندەلٸگٸنەن
