ەسٸلدە اۋدان ەكٸمشٸلٸگٸندە قىزمەت ەتٸپ جٷرگەن كەزٸم بولاتىن. بٸردە كەزەكتٸ جۇمىس بابىمەن وبلىس ورتالىعى كٶكشەتاۋعا جولىم تٷستٸ. وبلىس ەكٸمشٸلٸگٸنٸڭ ٸشكٸ ساياسات بٶلٸمٸندە از عانا وتىرىپ, ٶزٸممەن بٸرگە الىپ كەلگەن ەسەپ بەرۋ قۇجاتتارىمدى تاپسىرعاننان كەيٸن ەكٸمشٸلٸكتٸڭ الدىنداعى الاڭعا شىقتىم.
ابىلاي حان بابامىزدىڭ تاقتا وتىرعان ەسكەرتكٸشٸنٸڭ الدىنا كەلٸپ, بٸراز تۇرىپ قاراعان سوڭ, سۋرەتكە تٷسٸرەتٸندەر جوقپا ەكەن دەپ اينالاما قاراپ ەدٸم, ەشكٸم كٶرٸنبەدٸ. ويىما كەلگەنٸ ەسكەرتكٸشتٸڭ الدىندا تۇرىپ سۋرەتكە تٷسۋ ەدٸ. ازداپ كٶڭٸلٸمدٸ ٶكٸنٸش بيلەدٸ. ۋاقىت ەلٸ ەرتەرەك بولعان سوڭ, ٶزٸم تۇراتىن ەسٸل باعىتىنا جٷرەتٸن كەشكٸ پوەز كەلگەنشە, قالانى ارالاپ كەلەيٸن دەپ, وبلىس ەكٸمدٸگٸنٸڭ جانىنان ٶتەتٸن ورتالىق كٶشەنٸڭ ايالداماسىنا كەلدٸم. ايالدامادا تۇرعان بٸر توپ ادامداردىڭ شەتٸنە كەلٸپ, اۆتوبۋس كٷتٸپ تۇرعانىم سول ەدٸ, «بەيسەكە, سەن قايدان جٷرسٸڭ?», – دەدٸ, جٸڭٸشكەلەۋ كەلگەن ەيەل داۋىسى. ابىرجىپ قالعان مەن, ارتىما جالت قارادىم. «وي, ماسقارا! ماحينۇر سەنسٸڭ بە?», - دەدٸم اڭ-تاڭ قالىپ. ول جىمييا كٷلٸپ, قاراپ تۇر. ٶزٸمە قاراي تارتىپ, بەتٸنەن سٷيدٸم. «كٶكشەتاۋدا تۇراسىڭ با?» – دەدٸم تاڭدانىپ. ول بولسا «يە, – دەدٸ. – دوسىمحاندى وسى جاققا جولدامامەن جٸبەرگەن سوڭ, وسىندا كەلدٸك. قازٸر قالاداعى ترانسپورت پروكۋراتۋراسىندا جۇمىس ٸستەيمٸز. ەكەۋمٸز ايالدامادان سەل الىسىراق شىعىپ, سٶيلەسٸپ تۇرمىز. قازٸر بٸر ۇلىمىز بار. جۇمىس ٸستەيتٸن ورىنىمىز ٶتكەن جىلى ەكٸ بٶلمەلٸ پەتەر بەرگەن».
– قۇتتى بولسىن! - دەدٸم وعان.
– بەيسەكە, ٷيٸمٸز كٶپ الىس ەمەس, كٸرٸپ شىقساڭشى, ەلٸ پوەزعا ەرتە عوي. ۋىزداي جاس كەلٸنشەك قولتىعىمنان الىپ, كەلٸپ قالعان اۆتوبۋسقا وتىردىق. بٸرنەشە ايالدامادان كەيٸن تٷسٸپ قالدىق.
– مىنا ٷيدە تۇرامىز.
ول كٷرە جولعا جاقىن ورنالاسقان, جاڭادان سالىنعان التى قاباتتى ٷيدٸ كٶرسەتتٸ.
– بٸزدٸڭ پەتەر ەكٸنشٸ قاباتىندا.
– پەتەرلەرٸڭ مىقتى ەكەن, دەلٸزٸنٸڭ ٶزٸ قانداي كەڭ ەرٸ ۇزىن, - دەدٸم ماقتاپ.
زالعا قاراي ٶتٸپ, كرەسلوعا كەلٸپ وتىردىم. تەرەزەدەن شوقان ۋەليحانوۆتىڭ ەسكەرتكٸشٸ بار ساياباق كٶرٸنٸپ تۇر. وبلىس ورتالىعىنا كەلٸپ جٷرگەنٸمدە ارالاعانىم بار. باعانادان ىدىس-اياقتىڭ دىبىسى شىعىپ جاتقان اس ٷيدەن.
– بەيسەكە, شەيعا كەل, - دەدٸ ماحينۇر بٸرازدان سوڭ.
– دوسىمحان جۇمىستان قاشان كەلمەك? - دەدٸم سٶز اراسىندا.
– ول بٷرسٷگٷنٸ كەلەدٸ, ٸس-ساپارمەن استاناعا كەتكەن.
– بالا ساديكتە, بٸرازدان سوڭ الىپ كەلەم.
ەكەۋمٸز ستۋدەنت كەزٸمٸزدەگٸ وقيعالاردى ەسكە الىپ, كٷلٸپ بٸراز وتىردىق. ازدان سوڭ, ورىنىمنان تۇرىپ جينالا باستادىم.
– پوەزدان كەشٸگٸپ قالارمىن. شىعار ەسٸكتٸڭ الدىنا كەلٸپ, اياق كيٸمٸمدٸ كيٸپ, ديپلوماتىمدى قولعا الدىم.
ماعان قاراپ ويلانىپ تۇرعان ول, بەتٸمنەن سٷيٸپ: «ەرتەڭ دە كەتۋٸڭە بولار ەدٸ عوي, - دەدٸ اقىرىن عانا. – ستۋدەنت ۋاقىتىمىزدى, ماحابباتىمىزدى ەسكە تٷسٸرەر ەدٸك».
كٶڭٸلٸم الابۇرتىپ, سەل ويلانىپ قالدىم. جۇمىستاعى مەرەي ٸزباسارۇلىنا (اۋدان ەكٸمٸنٸڭ ورىنباسارى) بٸردەڭە دەپ اقتالارمىن دەگەن وي كەلدٸ.
– مەن دٷكەندەردٸ ارالاپ كەلەيٸن, سەن بالانى الىپ كەلەم دەدٸڭ عوي بالاباقشادان.
– جارايدى وندا بٸرگە شىعايىق.
كەلٸنشەك پلاششىن كيٸپ, ٷيدەن شىقتىق. ويىم بالاعا ويىنشىقتار مەن تەتتٸلەر ساتىپ الۋ. دەگەنمەن, ويىمدى ٶزگەرتٸپ, ويىنشىق ەمەس, تەتتٸلەردٸ عانا ساتىپ الدىم. بالانىڭ قولىنان ويىنشىق كٶرسە دوسىمحان كٷدٸكتەنەر دەپ ويلادىم. دٷكەننەن شىعىپ, بٸراز جٷرٸپ قىدىردىم. كٶشەنٸڭ ارعى بەتٸندە تۇرعان «جەكە باتىر» قوناق ٷيٸنە كٸرٸپ, بوس ورىننىڭ بار-جوعىن سۇرادىم. كٷيەۋٸ ٸس-ساپاردا جٷرگەن ەيەلدٸڭ ٷيٸنە تٷنەۋ ىڭعايسىز بولار دەپ ويلادىم. بٸراز جٷرگەن سوڭ ٷيگە كەلدٸم.
– كەشٸكتٸڭ عوي, - دەدٸ ەسٸكتٸ اشقان كەلٸنشەك اس ٷيدە بٸردەڭەلەردٸ شىجعىرىپ جٷرٸپ.
اياعىن اپىل-تاپىل باسىپ جٷرگەن سەبيٸ قاسىندا جٷر. ەكەلگەنٸمدٸ ٷستەلدٸڭ ٷستٸنە قويىپ, بٸر-ەكەۋٸن بالانىڭ قولىنا ۇستاتتىم دا, قولىما كٶتەرٸپ الدىم. بەت ەلپەتٸ دوسىمحاننان اۋمايدى. كەزٸندە وسى ماحينۇرعا تالاسىپ, بۇل نەرەستەنٸڭ ەكەسٸمەن تٶبەلەسكەن ەدٸم-اۋ دەگەن وي كەلدٸ بٸر ۋاقىت. قولىم قاتتى تيٸپ, دوسىمحاننىڭ مۇرىنىندا قيسايتىپ ەدٸم. ارتىنان وتا جاساتىپ, تاناۋ قۋىسىن كٶتەرتكەنٸن جٸگٸتتەردەن ەستٸگەم.
– زالعا بارىپ تەلەديدار قاراساڭشى, انا ۇلدى دا الا كەت. كەلٸنشەك تاماق دايىنداپ جٷرٸپ, تاعى بٸردەڭەلەردٸ ايتقانداي بولدى. بالانى جەتەكتەپ, تەي-تەي باسقىزىپ زالعا كەلٸپ, تەلەديداردى قوستىم. كينو كٶرٸپ وتىرىپ قالعىپ كەتٸپپٸن. تاماققا شاقىرعان ماحينۇردىڭ داۋىسىن ەستٸپ تەلەديداردى جاپتىم. قاسىمدا ويناپ وتىرعان بالا اسٷيگە شەشەسٸنە كەتٸپ قالعان ەكەن. تاعامنىڭ دەمدٸ يٸسٸ مۇرىن جارادى. ماعان جەنە ٶزٸنە ىدىسقا تولتىرىپ لاعمان سالىپ قويىپتى.
– مۇنى قاي كەزدە سوزىپ دايىنداعانسىڭ, قانداي دەمدٸ, - دەدٸم قايران قالعانىمدى جاسىرماي.
– مەن ەندٸ ۇيعىردىڭ قىزىمىن عوي, - دەدٸ ول كٷلٸپ. قارىنىم اشقان مەن ىدىستاعى تاماقتى ەپ-سەتتە جەپ قويدىم. ول قايتادان تولتىرىپ سالىپ بەردٸ.
– سەن وسى پانفيلوۆ اۋدانىنىڭ قىزى ەمەسسٸڭ بە, ەلٸڭنەن الىستا جٷرگەنٸڭە ٶكٸنبەيسٸڭ بە, - دەدٸم سٶز بولسىن دەپ.
– جوق-ا-ا, - دەدٸ كەلٸنشەك, – قايتا بۇل جاق ماعان كەرەمەتتەي ۇنايدى. مەنٸڭ ٶكٸنگەنٸم – ول ەندٸ بۇرىندار, كەلٸنشەك سەل كٸبٸرتٸكتەپ – ماعان ەشبٸر ۇيعىردىڭ جٸگٸتٸ ۇناتىپ, سٶز سالىپ, قىدىرىتپادى عوي. مەكتەپ قابىرعاسىندا دا, ۋنيۆەرسيتەتتە دە. مەن ٷشٸن تالاسىپ, جانجالداسىپ جٷرگەندەر قازاقتار عانا.
– سەن ەدەمٸ ەرٸ ٶتە سىمباتتىسىڭ, - دەدٸم وعان. ول كٷلدٸ. – ماحينۇر, قاسىڭداعى بٶلمەلەس قىز ەليمادا كٶرٸكتٸ ەدٸ عوي. مەن العاش سونىمەن تانىسقام. سوعان بارىپ جٷرٸپ, سەنٸمەن كەزدەستٸم. سەن ۇياڭ, ٶتە ٸلتيپاتتى قىز بولاتىنسىڭ. ال, ەليما اشىق, مٸنەزٸ ٶتكٸر ەدٸ.
– سول ەليما عوي سەنٸ قىزعانىپ, اندا-ساندا كەلٸپ جٷرەتٸن جۋاس دوسىمحاندى ماعان يتەرمەلەگەن. كەيٸن, سەن دوسىمحاندى ۇرىپ, مۇرىنىن بۇزعان سوڭ, ول تٸپتٸ دەگبٸرٸمدٸ الدى. بۇعان جاقىنداما انا دوسىمحانعا تۇرمىسقا شىق, ەيتپەسە ٶزٸڭنٸڭ ۇيعىرىڭنىڭ جٸگٸتٸن تاۋىپ, سوعان كەت, - دەپ بولمادى عوي.
– بەيسەنعازى, ول جٷرگەن بٸر دراچۋن, وعان تۇرمىسقا شىقساڭ, كٷندە تاياق جەيسٸڭ, - دەپ ايتا بەرەتٸن. – ەليما ەكەۋمٸز دە بٸر اۋداننانبىز, مەكتەپتٸ بٸرگە اياقتادىق. مەن ونىڭ ويىن كەيٸن تٷسٸندٸم, سەنٸ ٶزٸنە قاراتا الماي, مەنەن سونشالىقتى قىزعانعانىن. سەن ارتىنان ماعان رەنجٸپ, بٸزگە جولاماي قويدىڭ. شىنىمدى ايتايىن سەنٸ مەن ۇناتاتىنمىن, ەليما دا. كەيٸن بٸز جاققا اتتاپ باسپاي قويعانىڭدا كٶڭٸلٸمدە بٸردەڭە جەتپەي تۇرعانداي سونشالىقتى الاڭدادىم. ەليما بەرٸنە سەن كٸنەلٸسٸڭ دەگەندەي مەنٸمەن بٸراز ۋاقىت سٶيلەسپەي قويدى. ول سەنٸمەن قالاي دا تٸل تابىسۋدى ويلاپ جٷردٸ. جاتاقحانالارىڭا بارعىشتاپ, سونداعى ٶزٸڭمەن وقيتىن قىزدارمەن سٶيلەسٸپ جٷرگەنٸن بٸلەمٸن. مەن وندايعا بارا المادىم. تەك قولىمنان كەلگەنٸ, وڭاشادا ساعان حات جازدىم. ەڭ سوڭعى سٶيلەمٸ عانا ەسٸمدە قالىپتى. «سەنٸ كٷتٸپ جٷرمٸن» - دەپ جازعانمىن. حاتتى جاتاقحاناڭا اپارىپ, ساعان بەرۋٸن ٶتٸنٸپ, سونداعى ۆاحتەر اپايعا بەرٸپ كەتكەنمٸن.
– مەن ونى العان جوقپىن, السام كەلەر ەدٸم عوي.
شىنىندا دا العان جوق ەدٸم. انا كەمپٸردٸڭ ازداپ ٸشەتٸنٸ بار ەدٸ, جوعالتىپ الماسا. كٶڭٸلٸمدٸ ٶكٸنٸش بيلەپ, ماحينۇردىڭ بەتٸنە قارادىم. قالىڭ قاستى, قىر مۇرىندى, كٶزدەرٸ دٶڭگەلەكتەۋ كەلگەن ەدەمٸ كەلٸنشەك ماعان مۇنايا قاراپ وتىر ەكەن. ورنىمنان تۇرىپ كەلٸپ, ەڭكەيٸپ ماڭدايىنان سٷيدٸم. ول ٷندەمەدٸ.
– ەيەلٸڭ كٸم?, - دەدٸ اقىرىن عانا.
– ەسٸلدٸڭ قىزى, - دەدٸم.
– ٶزٸڭ دە سول اۋداننانسىڭ با?
– جوق, مەن سەمەي جاقتانمىن, تەك, وسى اۋداننىڭ ەكٸمدٸگٸندە قىزمەت ەتەمٸن.
– بالالارىڭ ٷلكەن بە?
– ولاردا ەلٸ كٸشكەنتاي, مەكتەپ جاسىنا تولعان جوق.
بٸراز وتىرىپ قالىپپىز. ول تۇرىپ ٷستەل ٷستٸن جيناستىرا باستادى. مەن بالانى كٶتەرٸپ زالعا كەلدٸم. ازدان سوڭ ماحينۇر دا كەلدٸ.
– سەن قازاقتىڭ قىزىنان كەم ەمەسسٸڭ-اۋ دەدٸم, - ونىڭ مٸنەزٸنٸڭ سىپايىلىعىنا ريزا بولىپ. كەلٸنشەك كٷلدٸ.
– مەنٸڭ سٸڭٸلٸم ساحينۇرعا دا, كٷيەۋٸ اسقار وسىلاي دەپ قالجىڭدايتىن كٶرٸنەدٸ. ونىڭ دا كٷيەۋٸ قازاق ازاماتى.
– مەن كٸشكەنتاي كەزٸمنەن كٶشەدە قازاق بالالارىمەن ويناپ ٶستٸم, مەكتەپتٸ قازاقشا بٸتٸردٸم. ۋنيۆەرسيتەتتە دە قازاق جاستارىمەن بٸرگە وقىدىم. كٷيەۋٸم دە قازاق. ٶمٸردەگٸ جالعىز ماحابباتىم سەن دە قازاقسىڭ. سوندا مەنٸ كٸم دەيسٸڭ, مەن دە قازاقپىن. تەگٸم ۇيعىر بولعانىمەن, ويىم, جٷرەگٸم قازاق. قاسىما كەلگەن كەلٸنشەكتٸ ٶزٸمە تارتىپ, قۇشاقتاپ بٸراز وتىردىم. قولىمدى كەرٸ يتەرمەدٸ.
ول سەلدەن كەيٸن: «بۇل جاقتىڭ قازاقتارى ورىس تٸلدٸ عوي. قازاقشا سٶيلەگەندەرٸن اندا-ساندا عانا ەستيمٸن. بٸزدٸڭ ٷيگە جاقىن ارادا ەمبەباپ ٷلكەن ازىق-تٷلٸك دٷكەنٸ بار. وسى پەتەرگە العاش كٶشٸپ كەلگەندە, كەرەگٸمٸزدٸ سودان الىپ جٷردٸك. سول دٷكەننٸڭ ماڭدايشاسىندا «پرودۋكتوۆىي ماگازين» دەپ جازىلىپ تۇراتىن. مەن بٸردە سونداعى ساتۋشى بولىپ ٸستەيتٸن قازاق ەيەلدەن مىنانىڭ قازاقشاسى قايدا دەپ سۇرادىم. ول بولسا «ونىڭ ساعان كەرەگٸ قانشا?» - دەپ شاپتىعا سٶيلەدٸ. جانىنداعى ٶزگە ساتۋشىلار دا ماعان جاراتپاي قارادى. مەن بولسام « بۇل قازاقستان, قازاق تٸلٸ مەملەكەتتٸك تٸل عوي» - دەدٸم ولارعا قارسى جاۋاپ بەرٸپ. ولاردىڭ ايتقانى «قازاق تٸلٸ ساعان عانا كەرەك, بٸزگە ەمەس» - دەگەنٸ. ىزا بولعانىم سونشا «مەن پروكۋراتۋرا قىزمەتكەرٸمٸن, ەگەر باسشىلارىڭا ايتىپ, مىنانى تٷزەتپەسەڭدەر, زاڭ بويىنشا جاۋاپ بەرەسٸڭدەر», - دەدٸم ولارعا قاراپ. ولاردىڭ ەشقايسىسى ٷندەي المادى. بٸراز كٷندەر ٶتكەن سوڭ, ەمبەباپ دٷكەنگە «زەرەندٸ» دەپ اتاۋ بەرٸلٸپ, قازاقشاسى مەن ورىسشاسى جازىلدى. كٶردٸڭ بە, وسى جاققا كەلٸپ, مٷلدە قازاق بولىپ كەتكەندەيمٸن. ول جىمىيىپ كٷلٸپ الدى. سٶزدەن سٶز شىعىپ, ۇزاق وتىرىپ قالىپپىز. تەرەزەدەن ەلدە قاشان تٷسكەن قويۋ قاراڭعىلىقتى بايقادىم. ورنىمنان تۇرىپ, «مەن قوناق ٷيدەن ورىنعا تاپسىرىس بەرٸپ ەدٸم, سەن رەنجٸمەسەڭ, مەن كەتەيٸن», - دەدٸم. ول ٷندەمەي بٸراز وتىردى. سونان سوڭ: «سەن وسى وتىرعان ديۆانىڭا جاتا سال, قوناق ٷيدٸ قايتەسٸڭ, مەن ٷيدەن قۋعانداي بولمايىن». ٷندەمەدٸم. ول تۇردى دا كٶرپەشە مەن جاستىق ەكەپ بەردٸ. ەدەنگە تٶسەلگەن كٸلەمگە دومالاپ ۇيىقتاپ قالعان بالانى كٶتەرٸپ الىپ, ٶز بٶلمەسٸنە كەتتٸ. بالانى جاتقىزىپ, بٸرازدان سوڭ ماعان قايتا كەلدٸ دە: «سەن ەندٸ جاقسىلاپ دەمال, ەر نەرسەنٸ دەمەتٸپ, ٶزگە ويدا بولما, سٷيٸپ قوسىلماسام دا , مەن كٷيەۋٸمە ادال اداممىن», - دەدٸ اقىرىن عانا. سٶيتتٸ دە ارى بۇرىلىپ كەتتٸ. ەشتەڭە دەمەدٸم. ۇيىقتاپ كەتكەن ەكەنمٸن, تٷن ورتاسىندا ويانىپ كەتتٸم. جاتقان ورىنىمنان تۇرىپ, بٸراز وتىردىم. سونان سوڭ كٶتەرٸلٸپ, اقىرىن باسىپ كەلٸنشەكتٸڭ جاتقان بٶلمەسٸنٸڭ ەسٸگٸنە كەلدٸم. بٸر قىرىنداي اشىق تۇرعان ەسٸكتەن كەلٸنشەكتٸڭ جەڭٸل دەمالىپ, بالاسىن قۇشاقتاي ارى قاراپ ۇيىقتاپ جاتقانىن كٶردٸم. «كٷيەۋٸمە ادال اداممىن», - دەدٸ عوي, «وسى تۇرعانىم جاراسپاس»,- دەگەن وي كەلدٸ ساناما. ورىنىما قايتىپ كەلٸپ, جاتىپ قالدىم. ۇيقىدان ويانعانىمدا كٷن ەلدە قاشان كٶتەرٸلٸپ, تٷسكە جاقىنداپ قالعان ەكەن. كيٸنٸپ جٷرگەنٸمدە, تەلەديداردىڭ ٷستٸندە بٸرجاپىراق قاعازعا «ساعان تاماق دايىنداپ قويدىم, ٶزٸڭ ٸشە بەر, كەشكە جۇمىستان ەرتەرەك شىعىپ, ۆوكزالعا كەلەرمٸن, سول جاقتان كٷتەرسٸڭ» - دەپ جازىپ كەتٸپتٸ. اسىقپاي تاماعىمدى, شەيٸمدٸ ٸشٸپ, ەسٸكتٸ جاۋىپ كٶشەگە شىقتىم. قالانى ارالاپ بٸراز جٷرٸپ, ۆوكزالعا كەلدٸم. كاسساعا تۇرىپ ەسٸل قالاسىنا بيلەت الدىم. ۋاقىت كەشكە جاقىنداپ, پوەزدىڭ كەلەتٸن كەزٸ دە بولدى. ماحينۇر بولسا ەلٸ جوق. بٸر ۋاقىتتا جولاۋشىلار پوەزى كەلدٸ. پەرروندا كٸرٸپ-شىعىپ جاتقان ادامداردىڭ قاراسى كٶبەيدٸ. ارتىما جالتاقتاي قاراپ, بيلەتتە جازىلعان ۆاگونعا كٸرٸپ, قول سۋمكامدى ورنالاستىرىپ قايتا شىقتىم. بٸر كەزدە اناندايدان جٷگٸرە باسىپ كەلە جاتقان ماحينۇردى كٶردٸم. قول- اياعى بالعاداي, ورتا بويلى سىمباتتى كەلٸنشەككە قاراپ, «سوناۋ ەسكەردە قالعان ناتاشاعا ۇقسايدى ەكەن-اۋ», - دەپ ويلادىم بٸر سەت. ونىڭ دا دەنە بٸتٸمٸ وسىنداي ىقشام, تارتىمدى ەدٸ.
– بەيسەكە, ازداپ كەشٸگٸپ قالدىم, سەن رەنجٸمە. سٶيتتٸ دە بەتٸمنەن سٷيدٸ. - ەزٸرشە ساۋ بول! قالاعا جولىڭ تٷسكەندە, كەلٸپ-كەتٸپ تۇرارسىڭ. مەن كەلٸنشەكتٸڭ ماڭدايىنان سٷيٸپ, ۆاگونعا كٸردٸم.
دەگەنمەن, دوسىمحان سەزٸكتەنٸپ جٷرمەسٸن دەپ, كٶڭٸلٸم قانشا تارتىپ تۇرعانىمەن, ەكٸنشٸ قايتىپ ول ٷيگە جولامادىم. ارادا بٸرنەشە جىل ٶتكەن سوڭ, ماحينۇردىڭ سول ٶزٸ قىزمەت ەتەتٸن مەكەمەدە باستىعىنىڭ ورىنباسارى بولعانىن, ارتىنان وبلىستىق ەكٸمشٸلٸككە اۋىسىپ, زاڭ بٶلٸمٸنٸڭ مەڭگەرۋشٸسٸ قىزمەتٸن اتقارعانىن بٸلەمٸن. ارا-تۇرا كەيدە ەكەۋمٸزدٸڭ ارامىزداعى جاستىق ماحابباتىمىز ەسكە تٷسٸپ, قازٸر نە ٸستەپ جٷر ەكەنسٸڭ دەپ ويلاپ جٷرەمٸن.
بەيسەنعازى ۇلىقبەك
قازاقستان جۋرناليستەر وداعىنىڭ مٷشەسٸ
