قىتايلاردان قورقامىن...

“قىتايلار كەلە جاتىر!” دەگەننەن زەرەم قالمادى. ٶيتكەنi استاناداعى ەلدەبiر نەكە اگەنتتiگiنiڭ باستىعى تاتيانا دەگەن حانىمنىڭ “قىتاي جوباسىنا” ەيەلiم قاتتى قىزىعا كەتكەنi.
– قىتايدىڭ مەن دەگەن ميلليونەر 15 جiگiتi ەلiمiزگە قازاق قىزدارىن ايتتىرۋعا كەلەدi ەكەن. مەن دە بارىپ... – دەپ تiلi كٷرمەلدi.
– ٶي, سەن مەنiڭ ەيەلiم ەمەسسiڭ بە? – دەپ سۇرادىم كٶزدەرiم اتىزداي بولىپ.
– بولسام شە? قىتايلىقتاردىڭ بiر جىلدىق تابىسى 90 مىڭ دوللار دەپ جازىپتى, ال سەنiڭ ايلىعىڭ وتىز مىڭ تەڭگە... كەدەيلiكتەن كٷيiپ كەتتiم تەگi!
– وسىدان اتتاپ باس, اياعىڭدى سىندىرامىن!
– كەتەمiن!
– سەنi كiم الادى? بايعا تيگەنسiڭ! ەكi بالامىز بار...
– “كٷيەۋiم جوق” دەپ سەندiرەمiن. ەكi بالام بولسا دا, ەلi قىزدايمىن. مٷسiنiم ۇرىپ تۇر. قىتايلىق جiگiتتەر مەنi كٶرگەندە شەتتەرiنەن قۇلايدى!
– شىنىمەن كەتەسiڭ بە? قىتايعا?
– يە.
– كەل, قوشتاسىپ قالايىق,–دەدiم. ول ورنىنان تۇردى. باس سالىپ موينىنان قىلعىندىرا باستاپ ەدiم, “بiردەڭە ايتايىن, بiردەڭە!” دەگەن سٶزiن ەرەڭ ۇقتىم. 
و, اتاڭا نەلەت قىتايلىق جiگiتتەر! نەلەرiڭ بار بiزدiڭ ەلدەگi قىز-قىرقىنعا دۆيجەنيە جاساپ?! و, وڭباعان اگەنتتiك باسشىسى! قاراپ وتىرىپ قاتىنىمنان ايىرىلايىن دەپ وتىرمىن عوي!
ەيەلiمنiڭ كٶزدەرi باقىرايىپ, ٶلگەلi جاتىر! ساۋساقتارىمدى بوساتىپ ەدiم, جارتى ساعات جٶتەلدi.
سودان كەيiن كٶزدەرi جاساۋراپ:
– شىنىمەن, مەنi نامىسى, ۇياتى جوق قىزدار قاتارىنا قوسىپ وتىرسىڭ با? –دەپ سۇرادى.
– يە!
– ٶي, جىندى, مەن ەشەيiن الداپ تيەمiن دە, اقشاسىن الىپ, قاشىپ كەتەمiن عوي! نەسيەدەن قۇتىلامىز, اقشالى بولىپ قالامىز. كەرەك ەدi, ماعان باقا-شايان جەگiشتەرiڭ!
– قالاي سوندا? 
– “سەنi ۇناتىپ قالدىم, بiراق ماعان مىڭ دوللار بەرە تۇرشى, شەشەمە تاستاپ كەتەيiن. ول سەنiڭ بولاشاق ەنەڭ عوي!” دەمەيمiن بە? سودان سوڭ “ماڭعىت, اۋزىڭا ساڭعىت” دەپ...
ويلانىپ قالدىم دا, ارتىنان iلە اينىدىم:
– قويشى قاتىن, قىتايسىز دا قاتىق كٶجە iشە الامىز! قىتاي ەلشiسiنiڭ ٶزi ايتىپ جاتىر, قىتاي جiگiتتەرi قازاق قىزدارىنا قۇمار دەپ, قايدان بiلەيiن, شىنىمەن كەتiپ قالساڭ شە?
قاتىنىم قاباعىما قارادى, بالالارىم ساباعىنا قارادى... 
قاشانعا دەيiن قارار ەكەن قاباعىما?!

ازامات جۇماشتەگI,
تەكەلi قالاسى,
الماتى وبلىسى.

"جاس الاش" گازەتٸ