بٷگٸندە ەل اراسىندا تانىلىپ ٷلگەرگەن دارىندى جاستار كٶپ. ونىڭ ٸشٸندە جانىنا پوەزييانى, پروزانى سەرٸك ەتكەن تالانتتار دا بار. سونداي جاستاردىڭ بٸرٸ – ەرلٸ-زايىپتى اقىندار ەلامان تٶلەۋتاي مەن رىسگٷل دوسجانوۆا. بٸرٸ سولتٷستٸكتەن, بٸرٸ شىعىستان كەلٸپ تٷركٸستان شاھارىندا بٸلٸم العان جاستار, بٷگٸندە وسى قالادا قىزمەت ەتٸپ جٷر, – دەپ حابارلايدى «ۇلت اقپارات».
اقىنداردى تانىستىراتىن باعدارلاماعا قوناق بولعان جاستار ٶزدەرٸنٸڭ ماحاببات حيكايالارى مەن پوەزييا جولىنداعى سىرلارىمەن بٶلٸستٸ.
«وقۋشى كەزٸمٸزدەن جاس اقىندارعا ارنالعان مٷشەيرالاردان بٸر-بٸرٸمٸزدٸڭ ەسٸمٸمٸزدٸ جاقسى بٸلەتٸنبٸز. بٸر كٷنٸ مەنٸڭ ۇستازىم بٸر شەكٸرتٸن بايقاۋعا الىپ بارعاندا, سول بايقاۋعا رىسگٷل دە قاتىسىپتى. جٶن سۇراسقان سوڭ, «ەلامان دەگەن اقىندارىڭىزدىڭ ٶلەڭدەرٸن وقىپ تۇرامىن, سەلەم ايتىڭىز» دەگەن ەكەن. ۇستازىمىز ايتىپ كەلگەندە, ارنايى سۋرەتتەرٸن كٶرٸپ, ۇناتىپ قالدىم. ول كەزدە «اگەنتپەن» جازىساتىن كەز ەدٸ. ونى تاۋىپ الىپ, «مەن ساعان عاشىق بولىپ قالدىم, سەن دە ماعان عاشىق بولاسىڭ ەلٸ» دەپ جازىپ جٸبەردٸم», – دەپ كٷلە ەسكە الدى اقىن ەلامان تٶلەۋتاي.
«سەنسٸز ماعان ٶمٸر بوس,
عۇمىر ادا...
شاعىلىسىپ جٷرەگٸڭ شۇعىلاعا -
بەيساپاردان قايتاردا, شىعىس قىزى,
قارسى جاقتان جولىقتىڭ قۇبىلاعا...
كٷرەڭ ٸڭٸر سەيٸلٸپ, قوشقىل ىمىرت,
ەسكەگٸمەن ٶمٸردٸڭ ەستٸك ٷمٸت.
...ەكٸ جٷرەك ايقاستىق – ەكٸ قۇشاق,
قيىرىندا عارىشتىڭ قوس تٸگٸلٸپ...».
دەل وسىلاي شىعىستىڭ قىزىن جىرعا قوسىپ جٷرگەندە تاراز قالاسىندا ٶتكەن جاس اقىندار بايقاۋىنا قوس اقىن دا قاتىسادى. ەلامان ٶزٸ ارماناداعان ارۋدى كٶرۋ ٷشٸن ۇيىمداستىرۋشىلاردان ونىڭ ورنالاسقان جەرٸن سۇراپ, قۇستاي ۇشادى.
«رىسگٷلدەر بٸزدەن بۇرىن جەتٸپ, قوناق ٷيگە جايعاسىپتى. مەن جەتە سالا ۇيىمداستىرۋشىلاردان ولاردىڭ ورنالاسقان جەرٸن سۇراپ, قولىما بٸر قۇشاق گٷلٸمدٸ الىپ, تٷن جارىمىندا جەتٸپ باردىم. بٶلمەسٸن دە بٸلٸپ العام عوي. ەسٸگٸنٸڭ الدىنا بارىپ ٶلەڭ وقىپ تۇردىم. رىسگٷل ويانىپ, قاسىما كەلدٸ. العاشقى كەزدەسۋٸمٸز وسىلاي بولدى. مەن ونى ەبدەن دايىندالعان, بويانعان تٷرٸن ەمەس, ۇيقىداعى تٷرٸن كٶرٸپ كەزدەستٸم العاش رەت», – دەيدٸ ەلامان.
«مەن ۇشقىم كەلەدٸ.
مەن ۇشاقپەن دە ۇشىپ كٶرمەگەم.
مەنٸ ۇشىرسا, قينالادى جەر نەدەن?!
بٸر بوساتىپ, ۇشىرىپ جٸبەرەر ەم
كەۋدەمدەگٸ ىزا - كەكتٸ كەرنەگەن.
كەنەتتەن قۇسقا اينالىپ ۇشار بولسام,
و, دٷنيە!
باسقا كەڭٸستٸك.
باسقا دەم.
اسپانعا قاراي بٸردەن زاۋلاپ ۇشىپ,
قۇس تۇمسىعىممەن بۇلتتى مامىقتارشا شاشىپ تاستار ەم!....
سوسىن, اسپان بۇلتتانبايتىن بولادى».
بۇل اقىننىڭ جارى, جاس اقىن رىسگٷل دوسجانوۆانىڭ ٶلەڭٸ. جاستاردى تابىستىرعان دا, قاۋىشتىرعان دا تٷركٸستان قالاسى بولىپتى.
«بٸر قىزىعى ەلامان ەكەۋٸمٸز دە احمەت ياساۋي اتىنداعى حالىقارالىق قازاق-تٷرٸك ۋنيۆەرسيتەتٸنە وقۋعا تٷستٸك. بٷگٸندە تٷركٸستان تەلەارناسىندا باعدارلامالار بٶلٸمٸندە جۇمىس ٸستەيمٸن. بٸرنەشە باعدارلامانى تٸكەلەي ەفيردە جٷرگٸزەمٸن. سوندىقتان شىعار, جۇمىستىڭ ەسەرٸنەن كەيدە كٶپ ٶلەڭ جازا بەرمەيمٸن. مەنٸڭ جانىم تىنىشتىقتا وتىرىپ ٶلەڭ جازعاندى قالايدى. ونى قاربالاس جۇمىسپەن ارالاستىرا المايمىن. مۇندا بٸزدٸ جىلى قابىلدادى. اقىندار ارالاساتىن ٶز ورتامىز بار. «اقىنعا جار بولۋ وڭاي ەمەس» دەگەن پٸكٸر قالىپتاسقان بٸزدٸڭ قوعامدا. ال ەكٸ اقىن قوسىلسا, مٷلدە بٶلەك سەزٸم», – دەيدٸ رىسگٷل دوسجانوۆا.
«مەنٸڭ دە عاشىعىم بار,
سٷيۋگە قاۋٸپتەنەم.
اقىندى شاقىرىڭدار,
"سٷيۋدٸ باقىت" دەگەن...
تٶزبەسەڭ, وسالمىن دە.
الىنباس شىڭ قامالدار.
ماحاببات – بوس ەڭگٸمە.
مەنٸ دە تىڭداماڭدار...»
رىسگٷلدٸڭ وسىنداي ليريكاعا تولى جىلارى قىز جانىن, ەيەل زاتىن تٷسٸنۋگە بٸر قادام بولسا دا جاقىنداتا تٷسەدٸ. ماحاببات كەز كەلگەن ادامنىڭ جٷرەگٸن تەربەپ ٶتسە, ال اقىننىڭ جٷرەگٸن ٶرتەپ ٶتەتٸن كٶرٸنەدٸ.
ايتا كەتەيٸك, جاس اقىندار ەلامان تٶلەۋتاي مەن رىسگٷل دوسجانوۆا ەرلٸ-زايىپتى. بٸرٸ سولتٷستٸكتەن, بٸرٸ شىعىستان كەلٸپ تٷركٸستان شاھارىندا بٸلٸم العان جاستار, بٷگٸندە وسى قالادا قىزمەت ەتٸپ جٷر.
