باۋىرعا حات
ۋا, باۋىرىم!
قوبدالىق,
تەشكەندٸك ھەم ٶلگەيلٸك!
قازاقتىڭ بٸر بالاسى
تٸلدەي وسى قاعازعا
داتىن جازدى كٶلدەي قىپ.
التايداي زور ەڭسەلٸم!
جارىق كٷندە جاۋ تيٸپ, جاتتان قۇقاي كٶرسە ەلٸم,
قۇيىسقانىم كٶتەرٸلسە,
سۋىرىلار دەپ قىنىنان
ەس تۇتاتىن سەمسەرٸم!
قارا ورمانىم!
تەلەگەي كٶك تەڭٸزٸم!
ابادانداي اتامنىڭ,
التىن قۇرساقتى انامنىڭ
ماحابباتىنان جاراتىلعان ەگٸزٸم!
تٸلٸن تىعىپ اۋىزىنا,
دٸلٸن تىعىپ باۋىرىنا,
سارى مايداي ساقتاپ وتىرعان نەگٸزٸم!
قونىسى ەكٸ جارىلعان,
ٶرٸس-وتى تارىلعان
بايتاعىم!
شالدارىنىڭ ەت جٷرەگٸ ەلجٸرەپ,
بالالارىنىڭ تۇلىمشاعى جەلبٸرەپ,
اتاجۇرتقا قاشان, قالاي قايتارىن
كٸم بٸلەدٸ?
سوقىر, مىلقاۋ, كەرەڭ بولسا ۇلىعىم,
ارىزىمدى كٸمگە بارىپ ايتامىن?..
قاماۋداعى قاسقىر بوپ,
ساعىنىشىڭ تاسقىن بوپ,
سەن دە جٷرسٸڭ,
قانشا رەت
قارا تٷندە قاجىتايداي قاشقىڭ كەپ.
مەن دە جٷرمٸن,
قانشا رەت
قارا تٷندە ەسٸگٸمدٸ اشتىم كەپ –
جالعىز قارا كٶرٸنسە ەمٸرەنە قۇشاعىما باسقىم كەپ.
سەن ول جاقتا كٶزٸڭ جاسقا تۇنىپ بٸر,
مەن بۇل جاقتا كٶكٸرەگٸم ۇلىپ بٸر,
قارعا ادىمدا قاۋىشا الماي وتىرمىز –
شەكارادا قۇلىپ تۇر.
ۋا, باۋىرىم!
كٸلت تٶرەسٸ - جٷرەكتەگٸ كٸلت بۇل.
اشىلمايتىن ەسٸكتٸ توپساسىمەن جۇلىپ كٸر!
قارا باسىڭ قاندى سايدا قالسا دا –
ەمشەكتەگٸ بالانى ەل شەتٸنە ٸلٸكتٸر!
مويىنىمىزعا زامان سالعان سىناق بۇل,
بٸر جاۋابىن بٸز عانا تابا الاتىن سۇراق بۇل:
قۋات قىلساڭ – ٶز ەلٸڭدٸ قۋات قىل,
سۋات قىلساڭ – ٶز جەرٸڭدٸ سۋات قىل.
جىلاساڭ دا, كٷلسەڭ دە
وتانىڭدا جىلاپ, كٷل!
قارا باسىڭ قاندى سايدا قالسا دا –
ۇلدى جەتكٸز –
«اللا جار» دەپ ارتىنان جٷگەنٸڭدٸ لاقتىر!
سەنٸڭ باسىڭ – نوقتالى,
مەنٸڭ باسىم – وق-دەرٸ:
ۇلى دالا ويانىپ, اق تاڭىمنىڭ اتقانى,
ۇل-قىزىمنىڭ شۇرقىراسىپ جاتقانى,
استانانىڭ جىمىڭ قاققان وتتارى,
ماسايراعان, ماۋجىراعان شاقتارى –
بەرٸ-بەرٸ قۋانتادى,
قورقىتادى ناق تاعى.
شاڭىراعىمدا قىرىق رۋلى ۇلىس بار,
قازاقستان كٶگەرسە ەكەن دەپ تٸلەپ,
زار قىپ جٷرگەن جوق بەرٸ.
جۇرتتى كٶرٸپ ماڭايداعى بٷلٸنگەن,
ۇلتتى كٶرٸپ ٶز جانىنان تٷڭٸلگەن,
سەن قورقاسىڭ ايىرىلام دەپ تٸلٸمنەن,
ايىرىلام دەپ دٸلٸمنەن.
ول قورقىنىش قورقىنىش پا,
مەن قورقام:
ايىرىلام با دەپ ەلدەن مىنا تٷرٸممەن!
بەرٸن قازاق كٶتەرگەن,
بەرٸنە دە ەتٸ ٶلگەن:
قايىر كٷتپەي بٸرەۋدەن يا بٷگٸننەن,
قىسىلعاندا قۇدايىنا عانا جٷگٸنگەن.
تەك مەملەكەتٸمنٸڭ بولاشاعىنان قورقامىن –
ەرنەگە بٸر جالتاقتاپ,
ەركٸمگە بٸر جٷگٸرگەن.
ۋا, باۋىرىم!
مەنٸڭ جانىم, سەنٸڭ جانىڭ تەگٸننەن
بابالارىمنىڭ قان مەن تەرٸ تٶگٸلگەن,
انالارىمنىڭ جاس پەن سٷتٸ تٶگٸلگەن
جەرۇيىقتى ساقتاۋ ٷشٸن
قارىزعا عانا بەرٸلگەن:
قارىس سٷيەم جەرٸمٸزدەن ايىرىلساق,
بٸزگە ۇجماق بولا المايدى ٶمٸر دە,
بٸزگە جازا بولا المايدى ٶلٸم دە!
ۋا, باۋىرىم!
قوبدالىق,
تەشكەندٸك ھەم ٶلگەيلٸك!
قازاقتىڭ بٸر بالاسى
تٸلدەي وسى قاعازعا
داتىن جازدى كٶلدەي قىپ.
ەۋەلدەن-اق تاعدىرىمىز الاعاي دا بۇلاعاي,
سەن ەشكٸمگە قاراماي,
ەشتەڭەگە قاراماي,
كٶشٸڭ تٷزە!
بۇقاراڭدى باستا, كەل.
ازاپپەن كەل, توزاقپەن كەل,
قاش تا كەل,
ۇرىم-قىرىم اس تا كەل.
كٶشٸڭ تٷزە!
كٷتپەسە دە ۇلىعى,
كٶزٸ تٶرت بوپ توسقان ەل.
كٶرسەك – بٸرگە,
تۋعان ەلدٸڭ تويىندا
بوستاندىقتىڭ شەربات دەمٸن تاتايىق.
ٶلسەك – بٸرگە,
تۋعان جەردٸڭ سايىندا
قۇشاعىمىز اجىراماي جاتايىق!
استانا
25.08.2014.
تالعات ەشەنۇلى
