پرەمەر– مينيستردٸڭ قابىلداۋ بٶلمەسٸندە ٷشەۋ وتىر: جاعىمپاز, ٶتٸرٸكشٸ, شىندىق. جاعىمپاز جىلى جىميىپ قويادى. قابىلداۋعا قالايدا كٸرەتٸنٸنە سەنٸمدٸ. كٶمەكشٸنٸڭ كٶلەڭكەسٸن قۇشاقتادى, تۋفليٸن سٷرتٸپ بەردٸ, يىعىنا قونعان ماسانى ۇشىردى...
ٷكٸمەت باسشىسى الدىندا نە مەسەلە كٶتەرەتٸنٸن دە بٸلمەيدٸ. بار بٸلەتٸنٸ– جىمييا بەرۋ. كٶزدەرٸن جىپىلىقتاتۋ, مٷلەيٸمسۋ... تاعى نە قالدى ٶزٸ? باسقا ەشتەڭە بٸلمەيدٸ. كوفە پٸسٸرٸم ۋاقىتتا جاعىمپاز ٷكٸمەت قابىلداۋىندا بولىپ, بٸر ساعات دەگەندە ەرەڭ شىقتى.
ٶتٸرٸكشٸ شەنەۋنٸك تە ٶزٸنە سەنٸمدٸ. «بٸز باقىتتى ەلمٸز! ەلدە قايىرشىلاردى يتپەن ٸزدەپ تابا المايسىڭ, كەدەيلەر جوق, حالىق شەتٸنەن بايىپ كەتكەن, كەيبٸرٸ كەدەي بولۋعا نيەتتەنسە دە, قولدارىنان كەلمەي جاتىر. جەمقورلىقتىڭ تامىرىنان قان شىعىپ كەتكەن. جەر ساتىلىپ جاتقان جوق. بٸز باقىتتىمىز! سالىقتىڭ سان الۋان تٷرلەرٸ كەلسە دە, ەلدٸڭ ەڭسەسٸ تٷسكەن جوق,»–دەپ ٶتٸرٸكتٸڭ ٶرٸگٸن جەيتٸن بولادى. ەنە, ول دا ٷكٸمەت باسشىسىنان مەز بولىپ شىقتى.
شىندىق پرەمەرگە كٸرە المادى. وعان بيلٸكتەگٸ «بيلەپ» جٷرگەندەر: «بٸزدٸڭ ەلدە شىندىق جوق!» –دەيسٸز ٶزٸڭٸز... سٸز جوقسىز. جوق بولا تۇرىپ, قالاي كٸرەسٸز? الدىمەن «بار» بولىپ كەلٸڭٸز»,– دەپ شىعارىپ سالدى. شىندىقتىڭ ايتارى كٶپ ەدٸ! ەنە, شىندىقتىڭ شلياپاسىن شاڭ باسىپ, ەڭسەسٸ ەزٸلٸپ بارا جاتتى...
مۇحتار شەرٸم. بٷگٸنگٸ ساتيرا.
