قۇدايدى تانۋ - ۇلى ٸلٸم

قۇدايدى تانۋ - ۇلى ٸلٸم

اسا قامقور اللانىڭ اتىمەن باستالسىن.

ادام تويعاندا, قارنى توق كەزدە ازعىندىققا جيٸ بارادى. تەگٸندە بٸر وتقا دا, سۋىققا دا شىداسا دا, اشتىققا شىداي الماعان نەپسٸ جايىندا ەڭگٸمە بار ەدٸ. سول ەڭگٸمەنٸڭ جانى بار.

ادام بولىپ جاراتىلعان كٷننەن باستاپ, ادام اتا مەن حاۋ انادان تاراعان ادام ۇرپاعى عاسىرلار اۋىسقان سايىن تٷرلٸ ازعىندىققا بارىپ, تٷرلٸ حايۋاندىقپەن بەتپە-بەت كەلٸپ وتىر. و باستا پۇتقا تابىنىپ, يسلام كەلگەن كەزدە ونى مويىنداماۋ, كٶرٸنبەيتٸن, سٶيلەمەيتٸن قۇدايدى دەرٸپتەۋ اقىماقتىق سانالدى. ودان قالا بەردٸ جەر جاھانعا دٸني كٶزقاراس پايدا بولىپ, ەر ەلدٸڭ ٶز تٷسٸنٸگٸ مەن سەنٸمٸ پايدا بولا باستاعان تۇستا, ازعىندىقتىڭ بٸر پەردەسٸ اشىلدى. ول دٸن ٸشٸنەن دٸن شىعارۋشىلار. بٸراق قانداي قيىندىق كٶرسە دە جەڭٸلمەي كەلە جاتقان حاق دٸننٸڭ ەرەكشەلٸگٸ تازالىعىندا, ادامگەرشٸلٸكتٸ تۋ ەتٸپ ۇستاۋىندا, جاقسىلىق جاساپ, جاماندىققا قارسى كەلۋٸندە, قۇدايدى تانىپ, وعان باس ۇرا وتىرىپ بەس ۋاقىت نامازىن قازا قىلماۋىندا.

دٸن – ەڭ ۇلى كەڭٸستٸكتەگٸ ەڭ ۇلى عاجايىپقا باعىنىپ كٷن كەشۋ. ادامنىڭ جان دٷنيەسٸنٸڭ ارپالىسى. ول ارپالىس ٶزٸڭمەن ٶزٸڭ الىسۋ. جەر بەتٸندەگٸ ەڭ ۇلى سوعىس – نەپسٸمەن كٷرەس. ونى جەڭٸپ شىقساڭىز, ەۋليە بولاسىز, جەڭٸلسەڭٸز سٸزد ٷكٸمٸڭٸزدٸ اللا ٶزٸ شىعارادى. سەبەبٸ «مىناۋ توزاقتىق», «مىناۋ جۇماقتىق» دەپ ايتۋ ادامعا بەرٸلگەن قۇقىق ەمەس. ول تەك بٸر قۇدٸرەتكە تەن قاسيەت. ال بٸز تەك امال جاسايمىز. امالىمىزعا جاۋاپ بەرەمٸز.

ٶزٸڭ سٷيٸپ, ٶزٸڭ حاق دەپ تانىعان دٸن جولىندا جانكەشتٸلٸكپەن ٶمٸر سٷرۋ كەرەمەت قاسيەت. بٸراق جانكەشتٸلٸك دەگەن سٶز جيھاد جاساۋ, جاقسىلىققا جاماندىقپەن جاۋاپ بەرۋ دەگەن سٶز ەمەس. قايتا اباي ايتقانداي «ادامزاتتىڭ بەرٸن سٷي, باۋىرىم دەپ» دەگەن وي سەۋلەسٸمەن اياقتالۋى كەرەك. اداسۋعا بارماستان بۇرىن, يسلامنىڭ قانداي پەك, قانداي سۇلۋ, قانداي ۇلى دٸن ەكەنٸن سەزٸنٸڭٸز. ونى كٸتاپتان, ونى بٸرەۋدٸڭ اۋزىنان, ونى بٸرەۋدٸڭ ايتاعىمەن تانىماڭىز. جٷرەكپەن, ٸشتەي سەزٸڭٸز. بۇل مٸنە دٸني پاراساتتىلىقتىڭ شىڭى. دٸنگە زاتتاي باعا بەرمەڭٸز. ول پايدالانىپ قايتا تاستاي سالاتىن مٷلٸك ەمەس, ول قارۋ ەمەس, ول ادامنىڭ لەززاتى. ول ادامنىڭ تىنىشتىق تاباتىن ٸشكٸ مەكەنٸ. ونداي مەكەن جەر بەتٸندە جوق.

سٸز سٷيٸكتٸڭٸزدٸ سٷيگەن سەتتە, ونى ٸزدەگەندە, ونى ساعىنعاندا قانداي كٷيدە بولاسىز? ەرينە سٶزبەن ٶلشەۋگە كەلمەيتٸن كەڭٸستٸكتە ۇشىپ جٷرگەندەيسٸز. ال قۇدايعا دەگەن شە? ونى سٶزبەن سۋرەتتەۋ عانا ەمەس, ونى ويلاۋدىڭ ٶزٸ مٷمكٸن ەمەس. سەبەبٸ ونىڭ مەيٸرٸمٸ, ونىڭ ۇلىلىعى, ونىڭ قۇدٸرەتتٸلٸگٸ سوندا, جٷرەكتٸڭ ٸشٸنە قىلداي عانا جٸپ سەكٸلدٸ سەۋلە ٶتكٸزٸپ, سٸزدٸڭ بٷكٸل الپىس ەكٸ تامىرىڭىز بەن ون ەكٸ مٷشەڭٸزگە ٸزگٸلٸك دەرٸسٸن دارىتادى. ال ونى سٸز سەزٸنبەيسٸز. سەبەبٸ ونى كٶرمەيسٸز, ەستٸمەيسٸز.

ادامزاتتىڭ قارنى اشتى. توق كٷيدەن جوق كٷيگە اۋىستى. سەبەبٸ ازعىندىق اۋىلى الىستا دەپ جٷرگەن كەزدە, ٸرگەدەن تاپ بەردٸ. ەندٸگٸ كٷرەس, ەندٸگٸ ەرلٸكتەر قۇدايدى تانۋعا, ونى سٷيۋگە باعىتتالادى. باسقا امال جوق. تىعىرىققا تٸرەلگەن تٸرلٸكتٸڭ باسىندا ادامنىڭ ٶز قولىمەن جاساعان قاتەلٸگٸ تۇر, سوڭىندا قۇداي كٶرسەتكەن جول تۇر. بٸز تەك سول جولعا وڭاي جەتە الماي جٷرمٸز. باستى مەسەلە مەنمەندٸك پەن ادامنىڭ ٶزٸمشٸلدٸگٸ. بٸز بەرٸن ٶزٸمٸز جاسادىق دەپ تانىدىق. قۇدايدى ۇمىتتىق. ال بەرٸنٸڭ ەسەبٸ بارىن, بەرٸنٸڭ ٶلشەمٸ بارىن, بەرٸنٸڭ قالاي باستالىپ, قالاي اياقتالارىن قۇداي كٶرٸپ تۇرعانىن اڭدىماي قالدىق.

دٸننەن كٷردەلٸ بٸر عىلىم جاساۋدىڭ, دٸندٸ وقۋعا كەلمەيتٸن, تٷسٸنۋگە كەلمەيتٸن ٷلكەن قۇبىلىس دەپ قاراۋدىڭ قاجەتٸ جوق. دٸن مەن ٶمٸر بٸر. ەكەۋٸ ەگٸز. تەك قۇداي ٶمٸردٸ بەرگەن كەزدە ونىڭ ٸشٸنە جىن مەن ٸبٸلٸستٸ كٸرگٸزٸپ جٸبەرسە, دٸن سول ٶمٸرگە ەنگەن قوس جاماندىقتىڭ الدىنان قاسقايىپ شىعاتىن باتىر. سٸز سول باتىردى وياتا بٸلٸڭٸز.

يسلام دٸنٸ – بٸز ايتىپ وتىرعان باتىرلار ٸشٸندەگٸ ەڭ تازاسى. بەس ۋاقىت ناماز وقۋ, دەرەت الۋ, زەكەت بەرۋ, قاجىلىققا بارۋ بەرٸ امالدىڭ ەرەكەتٸ. ال ادام بولىپ قالىپتاسىپ, توققان قارىننىڭ قاناعاتىن سەزٸنۋ, تاس اتقانعا اس اتۋ بۇل ناعىز دٸننٸڭ جولى.

تويىپ سەكٸرٸپ, توڭىپ سەكٸرگەنگە كٷلە قارادىق. ال «كٸم ەڭ سوڭعى كٷلسە سول شىنايى كٷلەدٸ» دەيدٸ. ەندەشە قۇداي كٸمنٸڭ سوڭعى كٷلەتٸنٸن بٸلەدٸ. بۇعاناسى قاتپاعان بۋىننىڭ ساناسىندا مىنا نەرسە بولۋ كەرەك:

دٸن – ەڭ جۇقا, ەڭ نەزٸك, ەڭ سۇلۋ, ەڭ تەتتٸ, ەڭ كەرەمەت ادامنىڭ جان دٷنيەسٸندە جاتقان مەكەن. ول جەردە قاتىگەزدٸك, ول جەردە جاماندىق, ول جەردە ازعىندىق اتىمەن جوق.

قۇداي – ەڭ مەيٸرٸمدٸ, كٶزگە كٶرٸنبەي, داۋىسى ەستٸلمەي ەربٸر قۇلدىڭ جٷرەگٸنەن تابىلاتىن ۇلىلىق.

سٸز – جٷرەك ٸشٸندە جاتقان حاقتى تانىپ, ونىڭ جولىندا جٷرۋگە مٸندەتتٸ, دوسقا-باۋىر, ەكەگە-مۇرا, شەشەگە-قامقور, ادامزاتقا-ادام رەتٸندە جاۋاپ بەرۋشٸ, ادامگەرشٸلٸك پەن سٷيٸسپەنشٸلٸكتٸ, ماحابباتتى اڭساپ, بويعا سٸڭٸرٸپ, عۇمىر سوڭىنا دەيٸن قۇلشىلىق ەتٸپ ٶتۋشٸ قۇلسىز.

ەڭ ۇلى جولدا ەڭ اسقاق ادام بولىپ ٶمٸر سٷرۋدٸڭ ٷش-اق جولى بار: قۇدايدى تانۋ, مۇحاممەد پايعامباردىڭ (س.ع.س) كٶركەم مٸنەزٸن سٷيۋ جەنە سەنٸم.

قارنىم اشقان سايىن قۇدايدى ەسكە الامىن. تويسام ۇمىتىپ كەتەمٸن. وسى كٷنەمدٸ كٶرە تۇرىپ, «كەشٸر, اللا» دەگەن مٸنەجاتىم ٷشٸن كٷنەمدٸ كەشٸرۋگە بار, قۇدٸرەتتٸڭ الدىندا ەشكٸم ەمەس ەدٸم. كەشٸرٸمدٸ بولىڭىزدىر, ادامزات! قۇداي كەشٸرگەندٸ, ادام كەشٸرمەيتٸندەي ۇلى بيلٸككە بٸز قول جەتكٸزە المايمىز.

ەلەمدٸ جاراتقان ەڭ مەيٸرٸمدٸ جاراتۋشى. ەلەمدٸ جوق قىلىپ جٸبەرەتٸن دە ەڭ قاھارلى جاراتۋشى.

ۇمىتپاڭىز! ەسكە الىڭىز!  قۇلشىلىق قىلىڭىز! اڭساڭىز! سٷيٸڭٸز! «قۇدايدىڭ ٶزٸ دە راس, سٶزٸ دە راس ...». ابايدان اسىپ ايتا المان.

مارعۇلان اقان