قازاقتى ارابتاندىرۋعا قۇلشىناتىندار پەيiشكە جەتەكتەپ اپارمايدى

قازاقتى ارابتاندىرۋعا قۇلشىناتىندار پەيiشكە جەتەكتەپ اپارمايدى

“قاي ۇلتتىڭ بولسىن انا تiلi, اتا دەستٷرi, سالت-ساناسى – سول حالىقتىڭ ٶزiندiك قادiر-قاسيەتiن, جان دٷنيەسiن, تۇرمىس-تiرشiلiگiن كٶرسەتەتiن تٶل بەلگiلەرi. ولار – بٷكiل بiر حالىقتىڭ ٶمiر جولىندا عاسىرلار بويى مىسقالداپ جيناعان رۋحاني قازىناسى, ۇرپاقتان-ۇرپاققا قالدىرعان ارداق-مۇراسى. ونسىز قارا شاڭىراعى بار iرگەلi ەل بولىپ, بٷتiن ۇلت بولىپ قالۋ مٷمكiن ەمەس. انا تiلi, اتا دەستٷر ٶزiنەن-ٶزi جالعاسپايدى نەمەسە بiرەۋ سىرتتان كەلiپ سەن ٷشiن كٶسەگەڭدi كٶگەرتiپ ساقتاپ تا بەرمەيدi. حالىقتىڭ ٶز بەت-بەينەسiنەن ايى­رىلۋى نە ساقتاپ قالۋى – ەربiر ۇرپاق ٶكiلiنiڭ ٶزiنەن كەيiنگi iزباسارلارىنا بابالار اماناتىن قاي ساپادا جەتكiزۋiنە بايلانىستى”.

باۋىرجان مومىشۇلى,

1973 جىل. قاراشانىڭ 19 جۇلدىزى, دٷيسەنبi.

قازاق حالقىنىڭ قاھارمان ۇلى, التى الاشتىڭ ارداقتىسى ۇلت تاعدىرى جايلى وسىلاي تول­عانىپ, كەيiنگiلەرگە ٶسيەت قال­دىر­عان ەكەن. ەربiر سانالى ادامدى بەي-جاي قالدىرمايتىن, ەرەجەدەي انىق وسى بiر اتا سٶزدەرiن وقىعان سايىن تەرەڭ ويعا قالامىن. ۇلتتىڭ كەلەشەگi ٶسەر ۇرپاقتىڭ قولىندا دەسەك, سول جاستار ٶز حالقىنىڭ ەدەت-عۇرىپ, سالت-دەستٷرi, تانىم-نانىمدارىنان نە بiلەدi? قايدان, كiم ٶنەگە كٶرسەتiپ ٷيرەتەدi? جەتپiس جىل بويى قۇدايسىز قوعامدا ٶمiر سٷرiپ, كوممۋنيستiك پارتييانىڭ دايىن يدەولوگيياسىمەن تەربيەلەنگەن اعا بۋىن ۇلتتىق قۇندىلىقتاردان ەرiكتi-ەرiكسiز تٷردە اداسىڭقىراپ قالعانىن ەسكەرسەك, بٷگiنگi اتا-ەجەلەردiڭ بەرi بابالار اماناتىن ۇرپاعىنا جەتكiزە الدى ما? قالاساق تا, قالاماساق تا ٷيiرiپ ەكەتiپ بارا جاتقان جاھاندانۋعا جۇتىلىپ كەتپەي, ۇلتتىق بەينە­مiزدi قالاي ساقتاپ قالامىز? “ىقتىرماڭ بولماسا, جەلگە ٶكپەلەمە” دەگەندەي, قالقان بولار قانداي شارا بار? مەنiڭشە, بٷ­گiنگi قازاق قوعامىن وسىنداي ساۋالدار تولعاندىرۋى كەرەك ەدi.

اتا-بابالارىمىز ارمانداعان, ارمانداپ قانا قويماي, نايزانىڭ ۇشىمەن, قىلىشتىڭ جٷزi­مەن قورعاعان دەربەستiككە قول جەتiپ, تٶبەمiز كٶككە جەتەردەي قۋاندىق. سول بiر كٶڭiلiمiز لە­پiرگەن كەزدە قوناقجاي ەدەتiمiز­بەن شەكارانى شالقايتىپ, قۇشاعىمىزدى ايقارا اشىپ جiبەردiك. باتىس پەن شىعىستىڭ كٶزقۇرتىنا اينالارىمىزدى اڭعارماي قالدىق. ولارعا قازاقتىڭ قازاق بولىپ قالۋى كەرەك ەمەس, كٶ­كەيلەرiن تەسكەن بiزدiڭ ۇشان-تەڭiز بايلىعىمىز بولاتىن. ەن دەۋلەتتiڭ يiسiن ايشىلىق جەردەن سەزەتiن جىرىندىلاردىڭ تۇمسىعىن سۇعا سورىپ, اسىعى الشىسىنان تٷسكەندەر قانشاما?! استى-ٷستi كەنگە تولى باي ەلدەن, قولىڭدى قاقپايتىن مەيماندوس ەلدەن ايىرىلىپ قالماۋى ٷشiن ولار قانداي دا بiر امال-ايلادان تايسالمادى. قازاقستانعا الدىمەن قاشاندا تەز قيمىلدايتىن ەرi پايدانىڭ قۇلاعى كٶرiن­گەندە اناسىنىڭ ٷستiنەن اتتاپ ٶتەتiن باتىس لەك-لەگiمەن اعىلدى. ٶزiمەن بiرگە بiزدە جوق تەحنولوگييالاردى ەكەلدi. بۇرىن قولى جەتكەن الىپ, قولى جەتپەگەن “دەفيتسيت” دەپ اۋزىنىڭ سۋى قۇريتىن زاتتارعا قارىق قىلدى. سونىمەن بiرگە اتىس-شابىس پەن قاتىگەزدiككە, تەكسiزدiك پەن ارسىزدىققا تولى كينولار, ەستi ادامدى ەسەڭگiرەتەتiن ييۋ-قييۋ, ۋ-شۋ مۋزىكا, ەسiرتكiنiڭ, قارۋدىڭ تٷر-تٷرi قوسا كiردi.

“كٶرمەگەنگە كٶسەۋ تاڭ” دەگەندەي, تالعاماي, تالداماي, ەسiرەسە جاستار سونىڭ بەرiن قابىلداپ, بويلارىنا سiڭiرiپ ٷلگەردi. سولاردىڭ جەيتiنiن جەپ, كيەتiنiن كيiپ, شەگەتiنiن شەگiپ, iستەگەن ەرەكەتتەرiن ويسىز قايتالادى. ونىڭ بەرiن مەدەنيەت, جەتiستiك سانادى. قىسقا ۋاقىتتىڭ iشiندە مiنەز-قۇلقى, سانا-سەزiمi, تٷر-تۇرپاتى ٶزگەردi. بۇلارعا شەتەل اسىپ وقيتىنداردى قوسىڭىز. ولار بiلiم الىپ قانا قويمايدى, مiندەتتi تٷردە ٶزگە ەلدiڭ ٶمiر سالتىن دا, كٶزقاراسىن دا قابىلدادى.

جەتپiس جىل بويى دiننەن كەنجەلەپ قالعان حالىق ٷشiن ەگەمەن­دiكتiڭ جىلى لەبiمەن بiرگە كەلگەن دiندiك اقپاراتتار اعىمى شاقشاداي باسىمىزدى شاراداي ەتتi. بiز بۇرىن ادامداردىڭ دiندiك سەنiمiن تۇنشىقتىرعان قوعامدا ٶمiر سٷرسەك تە, قازاق حالقى ەشقاشان قۇدايسىز بولعان ەمەس. “قۇدايسىز قۋراي سىنبايدى” دەگەندi كٶڭiلiنە ۇستاعان ەل ەدi. بiراق فاناتيك بولماعان. ٶكiنiشكە قاراي, اراب ەلدەرiندە دiن وقۋىن وقىعان قازاق جاستارى مٷلدە ٶزگەرiپ كەلدi. كەلدi دە, يسلام سەكiلدi تازا, مەيiرiمدi, بەيبiت دiندi ناسيحاتتاۋدىڭ ورنىنا يسلاممەن بەتiن جىلتىراتىپ, قازاقتى ارابتاندىرۋعا قۇلشىندى. مۇسىلمان بولۋ ٷشiن اراب بولۋدىڭ, ولاردىڭ سالت-دەستٷر ەدەتتەرiن ۇستانۋدىڭ مٷلدە قاجەتi جوق ەكەنiن دiندiك ساۋاتى جوق ادامدار العاشىندا تٷسiنبەدi. تٷسiنبەدi دە, نەشە تٷرلi سەكتالاردىڭ قاقپانىنا تٷسiپ, اتا-بابانىڭ عاسىرلار بويى قالىپتاستىرعان قۇندىلىقتارىنا قارسى شىعا باستادى. قازاقتىڭ جەلiسi ٷزiلمەي كەلە جات­قان سالتى نەگە يسلامعا جازىلۋى كەرەك ەدi دەۋ ويلارىنا كiرiپ تە شىقپادى.

ەربiر ادام ۇلتىمەن بiرگە تۋى­لادى, مىسالى, قازاق قازاق بولىپ, ورىس ورىس بولىپ, قىتاي قىتاي بولىپ دەگەن سەكiلدi... ۇلتىڭمەن بiرگە تۋىلعان ەكەنسiڭ, سول ۇلتتىڭ تiلi, دەستٷر-سالتى, تاريحى, ەدەبيەتi, مەدەنيەتi, ەلi-جەرi ساعان دا تيەسiلi. ال دiن ودان كەيiن كەلەدi. دiن – ادامنىڭ سەنiمi, جاراتۋشىنى iزدەۋi, ونى تانۋى, iشكi نيەت تازالىعى, رۋحاني پەك سەزiم يiرiمدەرi. دٷنيە­جٷزiندەگi الۋان تٷرلi ۇلت ٶكiلدەرi يسلام دiنiن قابىلداعان, بiراق ٶمiر سٷرۋ, قالىپتاسۋ جولىنداعى تەك ٶزiنە تەن ەدەت-عۇرىپ, سالت-ساناسىن ۇستانادى. سوندا ورامالعا تۇمشالانعاندار مەن قاۋعاداي ساقال قويعاندار “تازا” مۇسىلمان ەكەن دە, قالعانىمىز كەپiر بولعانىمىز با? كەپiر دەگەن كiم ٶزi? ول – قۇدايعا سەنبەي­تiن, وبالدى تٷسiنبەيتiن, ساۋاپتى جاساي المايتىن, پارىزدى ٶتە­مەيتiن, كٷنەنi مويىندامايتىن, تiرشiلiگiنە شٷكiرشiلiك ەتپەيتiن ادام. بۇلار ۇلتقا قارامايدى.

سەبەپسiز قۇبىلىس, سەبەپسiز سالدار بولمايدى. تەۋەلسiز­دiكتiڭ العاشقى كەزiندە ۇلتتىق يدەولوگييا جاسالمادى, ۇلتتىق ٷلگi-ٶنەگەنiڭ باعىت-باعدارى ەلەۋسiز قالدى. قۇزىرلى ورىندار ساياسات پەن يدەولوگييانى شاتاستىرعان سەكiلدi. ەگەر سول ۋاقىتتا ۇلتتىق رۋحاني قۇندىلىقتاردى كەيiن ىسىرىپ تاستاماعاندا جاس­تارىمىزدى باتىس كەلiپ جالاڭاشتاپ, شىعىس كەلiپ تۇمشالاپ, ەرتٷرلi سەكتالاردىڭ كٷل-قو­قىسىمەن ساناسىن لاستاماس ەدi.

قازiر قوعامدا داۋ-داماي تۋعىزىپ جٷرگەن بiر نەرسە – حيد­جاب­قا بايلانىستى. ول – ارابتاردىڭ يسلام دiنiنەن بۇرىن دا كيگەن كيiمi. مۇنى تiكەلەي مۇسىلماندىقپەن بايلانىستىرۋدىڭ جٶنi جوق. جەرiنiڭ ىستىقتىعىنان ەرi ٷنەمi سوعاتىن قۇم-بورانىنان ساقتانۋ ٷشiن كٶشپەندi ارابتاردىڭ ەركەگi دە, ەيەلi دە كٶزiنەن باسقا جەرلەرiن جابىق ۇستاۋعا مەجبٷر بولعان. كەلە-كەلە ۇلت­تىق كيiمگە اينالىپ كەتكەن. كٶپ نەرسەنiڭ بايىبىنا تەرەڭ ٷڭiل­مەيتiن, كٶرگەنiن كٶرگەن كٷيi قابىلداعان قىزدارىمىزدىڭ بەلگiلi بiر بٶلiگi, اتاپ ايتقاندا, سالافيت اعىمىنداعىلار حيدجابتى مۇسىلماندىق بەلگiدەي, سونىڭ شارتىنداي كٶرەدi. ال حيدجاب قازاق حالقىندا ەشقاشان بولماعان, اتىن دا ەستi­مەگەن.

قازاق حالقىنىڭ ٶزiنە تەن ەرەكشەلiكتەرiنiڭ بiرi – قىزدارىنىڭ بەتiن جاپپاي, ٶرلiككە, نامىسقويلىققا, ەدەپتiلiككە ٶنەرلi دە ٶرەلi بولۋعا باۋلىعاندىعىندا. جاۋگەرشiلiك كەزدە قازاق قىزدارى ەكەلەرiمەن, اعالارىمەن بiرگە ساۋىت-دۋلىعا كيiپ, جاۋعا شاپقان, ەلiن-جەرiن قورعاۋعا ٷلەس قوسقان. ارعى كٶنە دەۋiردەگi, تٷپكi تەگiمiزدەگi تۇمار قىز-توميريس, زارينا سىندى ەل باسقار­عان ەرi باتىر بولعان قىزدار بار. ودان بەرi دە گاۋھار باتىر اتان­عان قابانبايداي جاۋجٷرەك باتىردىڭ جارى, كەنەسارى حاننىڭ قارىنداسى بوپاي سەكiلدi باتىر قىزدار ەلiنiڭ تەۋەلسiزدiگi ٷشiن ايقاسقان. قازاق قىزدارىنىڭ اتىمەن اتالاتىن قىزاي, مۇرىن, سىبان سەكiلدi رۋ باسقارعاندار, توپتى جارىپ, ەر-ازاماتتارمەن ايتىسقا تٷسكەن جەزتاڭداي ۇلبالا, سارا سەكiلدi اقىندار, دينا, اقجەلەڭ, قوڭىرشا سيياقتى دەۋلەسكەر كٷيشiلەر, كٷنi كەشەگi “شىعىستىڭ قوس جۇلدىزى” ەلييا مەن مەنشٷك – ەل اتاعىن شىعار­عان ەرەن تۇلعالار. مەن بۇل جەردە تiزiم ۇزاققا كەتپەس ٷشiن بiردi-ەكiسiن عانا مىسال رەتiندە كەلتiرiپ وتىرمىن. ەيتپەسە, ارعى-بەرگi تاريحىمىزدا اتى ەيگiلi اياۋلى قىزدارىمىز, قۇدايعا شٷكiر, جەتكiلiكتi. ەگەر قازاق قىزدارىن تٶمەن ۇستاپ, بەت-اۋزىن بٷركەپ بەيشارا ەتكەن بولسا, بۇلار قايدان شىعار ەدi?!

قازاق قىزدارى بۇرىن تۇرمىس قۇرعانعا دەيiن ورامال سالماعان. “باسىنا ورامال تٷستi” دەگەن “اق نەكەلi ەيەل بولدى” دەگەن ۇعىمدى بiلدiرگەن. كٷيەۋگە شىقپاي تۇ­رىپ ورامال سالۋ كەڭەس ٶكiمە­تiنiڭ كەلۋiمەن, كومسومولمەن بiرگە كەلگەن. قازاق قىزدارى وعان دەيiن كەمشات بٶرiك, ٷكiلi تاقييا, مونشاقتى سورابا, شاشاقتى قاسابا, جىرعا سەكiلدi كەرەمەت سەندi باسكيiمدەردi كيگەن. “قىزدىڭ كٶركi – شاش” دەپ شاش كٷتiمiنە ەرەكشە مەن بەرگەن­دiكتەن “شاشىن ون كٷن تاراپ, بەس كٷن ٶرگەن” دەپ ەنگە قوسىپ ەسiرە­لەگەن. “قولاڭ شاش”, “سٷمبiل شاش”, “قارا شاش”, “التىن شاش” دەگەن قازاق قىزدارىنىڭ شاش بiتiمiنە وراي بەرiلگەن ەدەمi تەڭەۋلەر دە بار. ەندi وسىنداي شاشقا تاعاتىن شولپى, شاشباۋ, شاشتەڭگە سيياقتى ەشەكەي بۇيىم­داردى قوسىڭىز.

بiلەكتەي ارقاسىندا ٶرگەن بۇرىم,

شولپىسى سىلدىر قاعىپ جٷرسە اقىرىن.

كەمشات بٶرiك, اق تاماق, قارا قاستى,

سۇلۋ قىزدىڭ كٶرiپ پە ەڭ مۇنداي تٷرiن? –

دەپ اباي اتامىز جىرلاعان ەكەن. ال اباي اتا: “اللانىڭ ٶزi دە راس, سٶزi دە راس”, – دەگەن ادام عوي.

قازاق ارۋلارى تۇرمىسقا شىققان سوڭ بiر جىل جەلەك ورامال سالعان. سودان كەيiن كيمەشەك كيگەن. قازاق ەيەلدەرiنiڭ نە ماڭداي شاشى, نە ساماي شاشى كٶرiنبەگەن. ولار ەرi جابىق, ەرi ٶرنەكتi, مونشاقتى, زەرلi, ٶتە كٶركەم باسكيiم كيگەن. ولاي بولسا, “ناعىز مۇسىلماندىق” دەپ قارا حيدجاب كيiپ جٷرگەندەردiڭ كيiمدەرiنەن قازاقتىڭ كيمەشەگi ەلدەقايدا سۇلۋ كٶرiنبەي مە?! قازاق ەيەلi قارا ورامالدى باس يەسi – كٷيەۋiنەن ايىرىلىپ, جە­سiر قالعاندا سالادى. ونى “قارالى ەيەل” دەيدi. جىل تولىپ, كٷيە­ۋiنiڭ اسى بەرiلگەن سوڭ عانا قارالىعى تٷسiرiلەدi. جايشىلىقتا ەشقاشان قارا ورامال سالمايدى, ول ىرىمعا جامان, باسىنا قاي­­عىلى كٷن شاقىرۋ بەلگiسi بولىپ تابىلادى.

... ەربiر سەكتانىڭ, ەربiر اعىم­نىڭ ٶز جاقتاۋشىلارى, سو­يىل سوعارلارى بار. ولارعا يتاقاي يتارشى بولىپ قازاق يiسiن جويعىسى كەپ جٷرگەن ۇيابۇزارلار – ٶزگە ەمەس, ٶزiمiزدiڭ قازاقتار. دiني ساۋاتتىلىعى تاياز, بiراق قۇدايعا سەنەتiن ادامداردى: “ناعىز يسلامدى ٷيرەتەمiز, سەن­دەردi تازا مۇسىلمان قاۋىم جاسايمىز, تەك بiزدi تىڭداڭدار”, –دەپ پەيiشكە تۋرا جەتەكتەپ اپاراتىنداي, ەر نەرسەگە ەلپ ەتە قالاتىن اڭقاۋ, يi جۇمساق قازاقتاردى ٶز ىرىقتارىندا ۇس­تاعىسى كەلەدi. ۇستاپ تا وتىر. “تٷيەنiڭ ٶزi – تٷيە, قۇمالاعى تٷيە ەمەس” دەگەندەي, يسلامنىڭ ٶزi – يسلام, ال ونى قالقان ەتiپ حالىقتىڭ مىڭداعان جىلداعى جالعاسىن تاۋىپ كەلە جاتقان ۇلتتىق ەرەكشەلiك­تەرiن جوققا شىعارعىسى كەلiپ, قازاقتى ارابتاندىرۋعا قۇلشىنىپ جٷرگەندەردiڭ iس-ەرەكەتتەرi دiن ەمەس. بۇل – قازاقتىڭ تۇتاستىعىنا, ۇلتتىعىنا قار­سى جاسالىپ جاتقان قاسكٶيلiك. قازاقتى “تازا مۇسىلمان” جاساعىسى كەلiپ, جٶندi-جٶنسiز ارابتىڭ سالت-دەستٷر, ەدەتتەرiن تىقپالايتىندار بiر سەت ويلانىپ كٶردi مە ەكەن?! يسلامنىڭ جiلiگiن شاعىپ, مايىن iشكەن اراب ەلەمi بiر دiننiڭ, بiر تەكتiڭ حالىقتارى بولا تۇرا نەگە ٶزارا قىرقىسىپ, قانعا بٶگiپ بٷلiنiپ جاتىر? لاڭكەستiك ەرەكەتتەر, جارىلىستار, بەيكٷنە ادامداردىڭ جازىقسىز قىرىلۋى, قيراتۋ, ٶرتەۋ دەگەن سەكiلدi شەكتەن شىققان قاتىگەزدiكتەردi دiن اتىمەن سولار جاساپ جاتقان جوق پا?! قازاقتىڭ دەستٷرiن “يسلامدا جوق” دەپ اقىلگٶيسيتiندەر كiسi ٶلتiرiپ, قيراتىپ, ٶرتەپ جاتقانداردى قانداي يسلامعا, قانداي شاريعاتقا جاتقىزادى ەكەن? “بيلiك ايتۋ ٷشiن بiلiپ ايت” دەيدi ەكەن حالقىمىز.

تٷيiن: قازiرگi جاستار بiلiمدi, ويلارى ەركiن, عالامتوردىڭ قۇلاعىندا وينايدى, بiرنەشە تiلدi بiلەدi, ەلەمدiك اقپارات لەگiنiڭ ورتاسىندا سٷڭگiپ جٷرەدi. ەيتسە دە, مۇنىڭ بەرi ۇلتتىڭ رۋحاني بايلىعىنا, ۇلت قۇندىلىقتارىنىڭ كەۋسارىنا قاندىرا المايدى. سوندىقتان بالاباقشادان باستاپ حالىق پەداگوگيكاسىنان ارنايى ساباقتار ٶتiپ, ۇلتتىق مازمۇندا تەربيە بەرiلۋi ٶتە قاجەت. قۇدايعا شٷكiر, عاسىرلار قويناۋىنان ساقتالىپ, حالىقپەن بiرگە جاساپ كەلە جاتقان ۇلتتىق رۋحاني قازىنا, مۇرالارىمىز ۇشان-تەڭiز. قازاق ەلiنiڭ ۇرپاقتان-ۇرپاققا جالعاسقان سالاۋاتتى ٷلگi-ٶنەگەسi شاريعاتقا قارسى كەلمەيدi, قايتا ٶزارا تىعىز بايلانىسىپ, ٶرنەكتەي ٶرiلiپ جاتادى. ولاي بولسا, يسلام دiنi مەن قازاقتىڭ ۇلتتىق قۇندىلىقتارىن قارسى قويۋعا ەرەكەت جاساپ جٷرگەندەر – ناعىز قاسكٶي ارانداتۋشىلار. سوندىقتان بۇرىنعى جاقسى مەن بٷگiنگi جاڭانى ۇشتاستىرا وتىرىپ, ۇل-قىزدارىمىزعا ۇلتتىق سانا-سەزiم, ۇلتتىق نامىس, ۇلتتىق قادiر-قاسيەتتi قالىپتاستىرۋ ناعىز يماندى ازاماتتى تەربيەلەۋ بولادى.

زەينەپ احمەتوۆا,

باۋىرجان مومىشۇلىنىڭ كەلiنi

"جاس الاش" گازەتٸ