جىلدىڭ ٸشٸندە جىل كەلگەندەي كٷتەتٸن ٷكٸلٸ كٷندەر بار.
مۇنداي كٷننٸڭ كٶپتٸگٸ – ٷمٸتتٸڭ زورايىپ, قۋانىشتىڭ مولايعانى.
جىل سايىنعى ەدەبيەت پەن ٶنەر سالاسىنداعى مەملەكەتتٸك سىيلىق يەلەرٸن دە تاپ وسىلاي تاعاتسىزدانا توساسىڭ.
چەحوۆتىڭ ەيگٸلٸ كاشتانكاسى قوجايىنى: «تالانت! تالانت!» – دەپ ٷيدٸ باسىنا كٶتەرٸپ, ەكٸلەنە ايعاي سالعاندا, يت بايعۇس ٶزٸن شاقىرىپ جاتقان جوق پا ەكەن دەپ, جاتقان ورنىنان اتىپ-اتىپ تۇرعان سايىن, اياۋشىلىق سەزٸمٸ ويانادى.
ەيتەۋٸر قۇر دٷرەگەيگە بولا, قۇتىڭ قاشىپ وتىرماعانى انىق...
ەندەشە «جٷزدەن – جٷيرٸك, مىڭنان – تۇلپار» شىققان حاس تالانتتاردىڭ ەسٸمٸن ەستٸگٸڭ كەلٸپ, ەسٸڭ كەتسە, نەسٸ ايىپ?!
سارعايىپ كٷتكەنٸڭ ساعىمداي قول بۇلعاپ الىستاي بەرسە, ٷمٸت پەن كٷدٸك الماسىپ, ەكٸۇداي كٷي كەشەدٸ ەكەنسٸڭ. سٶيتسەك, ويلاعانى تەز ورىندالا قويماعانعا دەگبٸرسٸزدەنە قالاتىن جازعان باسىمىز ونىڭ دا سىرىن ەندٸ ۇعىپ جاتىر: ٶنەر مەن ەدەبيەت, مەدەنيەت بار – بارلىعىنا بۇرىن-سوڭدى بار-جوعى ەكٸ-اق سىيلىق بەرٸلەتٸن بولسا; بۇل جولى كيەلٸ جەتٸگە كٶتەرٸپتٸ.
«اباي جىلىندا» بۇل دا ٷلكەن قۇرمەت. كەرەمەت!
«ەدەبيەت پەن ٶنەر ۇلى بولماعان جەردە ۇلت تا ۇلى بولا المايدى», – دەپ ارتىنا ٶسيەت قالدىرعان ۇلى عابەڭ, عابيت مٷسٸرەپوۆتٸڭ اماناتى, وبالى نەشٸك, اۋىزدان تٷسپەگەنٸمەن, اۋىز ٷيدەن بەرٸ اتتاپ, تٶرگە ٶتۋٸ نەعايبىلداۋ بولىپ جٷر ەدٸ.
«تەۋبە, ورىندالا باستاپتى!» – دەگەن شادىمان قۋانىش بويىمىزدى كەرنەپ كەتتٸ.
ەدەبيەت پەن ٶنەر سالاسىنداعى مەملەكەتتٸك سىيلىقتى تاعايىنداۋ جٶنٸندەگٸ كوميسسييا مٷشەلەرٸنەن ەستٸگەنٸمٸز, قورىتىندى جينالىستا مەملەكەتتٸك حاتشى قىرىمبەك كٶشەرباەۆ جىلداعى قالىپتاسقان داعدىنى بۇزىپ, جەڭٸمپازداردى اتاماپتى.
مۇنىسى نەسٸ دەپ تاڭ قالىپ ەدٸك, جاۋابى دا كەشٸكتٸرمەدٸ: ٷمٸتكەرلەردٸڭ التاۋى شارتقا ساي جەتكٸلٸكتٸ ۇپاي جيناپتى دا, ال جازۋشى تىنىمباي نۇرماعامبەتوۆ اعامىزعا بٸر بالل جەتپەي قالىپتى.
تٶراعالىق ەتۋشٸ قىرىمبەك ەلەۋۇلىنىڭ ٷنسٸز كەتۋٸنٸڭ بار سىرى وسى ەكەن.
«كەشەگi كەڭەس ٷكiمەتi تاراماي, ٷي دە, كٷي دە ورنىندا تۇرعان شاقتاردا بۇل جارقىنبەك قانداي ەدi… جارقىلداپ جٷرگەنi-اي, قارقىلداپ كٷلگەنi-اي… اۋىل-ايماققا سٶزi ٶتتi, سٶزi ٶتپەگەن جەردە ٶزi ٶتتi… الىستان كەلگەندەر جارقىنبەكتiڭ ٷيiنە تٷستi. ەت جەپ, اراق iشتi. قوندى. جاقىن جٷرگەندەر دە جارقىنبەكپەن وتىرىستاس بولۋعا اسىق ەدi. جارقىنبەك ماقتاسا مەرتەبە كٶرiپ, كٷلدi. جۇمساسا قۋانىپ جٷگiردi. ٶزiنiڭ دە باعى تىم ەرتە جانىپ كەتتi مە نەمەنە…»
قالامگەردٸڭ اتىشۋلى ەڭگٸمەسٸنٸڭ العاشقى وسى جولدارىن وقىعان سايىن, قايناعان ٸستەن قاعاجۋ قالعان قازاق ازاماتىنىڭ مٷسەپٸر حالٸن كٶرٸپ, ەرٸكسٸز قينالاسىڭ.
«مiنەزi سالماقتى, سابىرلى-اق ەدi, ەندi جەڭiل قوزعالىپ, اسىعىس سٶيلەيتiندi شىعاردى. جەڭiل قوزعالايىن دا, اسىعىس سٶيلەيiن دە دەمەيدi… ەيتەۋiر ٶزi دە, سٶزi دە ٶز-ٶزiنەن جەڭiلدەپ كەتكەندەي…»
زامان كٶشٸنە ٸلەسە الماعان عوي دەپ, وسىنىڭ بەرٸن كٸنە قىپ ٶزٸنە ارتىپ, ٶتكەن دەۋٸر قوعامىنا جابا سالار ەدٸڭ; «جىلقى جىلىندا بٸر مٸنٸلسە – تۇلپار; ايىندا بٸر مٸنٸلسە – ات; كٷن سايىن مٸنسەڭ – ەسەك»; ەكٸ قولىن الدىنا سىيدىرا الماي, شاقشاداي باسى شاراداي بولىپ جٷرگەن ٸسكەر جٸگٸتتەردٸڭ قالىڭ شوعىرىن شىققىر كٶز كٶرمەي جٷر مە.
جازۋشى بۇل مەسەلەنٸ مۇقييات زەردەلەۋدٸ تالاپ ەتەدٸ.
بٸر دەمدە وقىپ شىققانىڭمەن, شەشٸمٸ وپ-وڭاي الدىڭنان جٷگٸرٸپ شىعا قويار ما ەكەن?!
وسىنداي قازاق قوعامىنداعى جەي كٶز اڭعارا بەرمەيتٸن قالتارىس-بۇلتارىستى دٶپ باساتىن جازۋشىنىڭ شىن باعاسىن بٸلگەن, قادٸرلەگەن مەملەكەتتٸك حاتشى پرەزيدەنتپەن وڭاشا اقىلداسقان سىڭايلى.
قاسىم-جومارت كەمەلۇلى شىن مەنٸندە ناعىز كەمەلدٸك كٶرسەتتٸ.
مەملەكەت باسشىسى ٶز سٶزٸن ايتتى – تالانت تۇعىرعا كٶتەرٸلدٸ.
«ەستيتٸن مەملەكەت» بارىن كٶردٸك.
قۋانىش قۇتتى بولسىن, اعايىن!
دەۋلەتكەرەي قۇسايىنوۆ,
جۋرناليست, «قر مەدەنيەت سالاسىنىڭ ٷزدٸگٸ».
