تۇرسىنعازى اعامىزدىڭ ٶتكەنٸنە دە بٸر جىل بولىپتى...
كٷللٸ ەلەمدٸ تاڭ قالدىرىپ كەلە جاتقان سالىستىرمالىلىق تەوريياسى بويىنشا البەرت ەينشتەين جارىقتىڭ جىلدامدىعىمەن قوزعالعان دەنەگە ۋاقىت باياۋلايتىنىن, تٸپتٸ بەلگٸلٸ بٸر دەڭگەيدە جوعالاتىنىن ايتىپ كەتكەن. مىقتى عىلىمدى بىلاي قويعاندا, بٸزدٸڭ كٶز الدىمىزدا ٶتٸپ جاتقان كەيبٸر قۇبىلىستار مەن عاجايىپتار دا وسىنى دەلەلدەپ تۇرعان جوق پا?! جارق ەتكەن كوسموستىق جىلدامدىقپەن ادامزات قوعامىنىڭ اسپانىنان بٸر كٶرٸنٸپ, مەڭگٸلٸك ەسەر قالدىرىپ, ۋاقىت جىرىقتىقتىڭ ٶزٸنە شاڭ كٶرسەتپەي كەتكەن تۇلعالار بار ەمەس پە?! از... بٸراق, بار! كەيدە سونداي تۇلعالارعا قاراپ تۇرىپ, ٶزٸڭنٸڭ قۇمىرسقا تاعدىرىڭ مەن تاسباقا تٸرلٸگٸڭ ٷشٸن ۇيالىپ تا جٷرەسٸڭ. «ٶمٸر – ٶلەڭ سيياقتى, ۇزىندىعىمەن ەمەس, مازمۇنىمەن ٶلشەنەدٸ» -دەگەن ەكەن بٸر ويشىل. ەلدەقاشان ارامىزدان الىستاپ, فەني دٷنيەنٸ تەرك ەتٸپ كەتكەن سونداي عاجايىپ ادامداردىڭ تىلسىمات عۇمىرى بٸرنەشە ۇرپاق اۋىستىرىپ, عاسىرلار مەن دەۋٸرلەر بويىندا جالعاسىپ جاتاتىنىن بايقايمىز. ياكي, اقىن –ٶلەڭگە, سازگەر – ەنگە, سۋرەتشٸ – سۋرەتكە...جالپى ايتقاندا – ٶنەرگە, ال وسى ٶنەر – مەڭگٸلٸك ٶمٸرگە اينالىپ كەتٸپ جاتىر. ەيتپەسە, جەتٸ ەمەس, جەتپٸس جەتٸ اتامىز كٶرمەگەن بٸر عاجايىپ ادامنىڭ ەنٸ مەن كٷيٸن, ٶلەڭ-جىرىن قايدان ەستٸپ, بٸلمەكپٸز?! ولار – نەبي. ولار – جاراتقاننىڭ تاڭعاجايىپ سىرلارىن ادامزات بالاسىنا جەتكٸزۋشٸ, ولار – پرومەتەي, ولار – الاۋگەر. ولار سيزيفتٸڭ عۇمىرىن كەشسە دە, احيللەستٸڭ داڭقىمەن ٶتەدٸ! ولار...
سولاردىڭ بٸرٸ...بٸرٸ ەمەس بٸرەگەيٸ – تۇرسىنعازى اعامىز! اعانىڭ ەندەرٸ – بٷكٸل قوڭىرتٶبەل قازاقتىڭ قاسيەتٸ مەن قاسٸرەتٸن ارقالاعان, مٸنەزٸ مەن دٷنيەتانىمىن بەدەرلەگەن, ٶزەگٸندەگٸ ٶكٸنٸشٸن, ٶڭەشٸندەگٸ ٶكسٸگٸن, جٷرەگٸندەگٸ تازالىعى مەن كٶڭٸلدەگٸ كٸرشٸكسٸز پەكتٸگٸن سٸڭٸرگەن ەندەر. قورقىتتان قالعان قوڭىر كٷيدٸ, تەتتٸمبەتتەن قالعان تامىلجىعان كٷيدٸ, اقاننان قالعان اقسٷيەك ەندٸ, ەسەتتەن قالعان اسپانداي كەڭ ەندٸ, بٸرجاننان قالعان بۇلىقسىعان ەندٸ, مەديدٸڭ جالعىزدىعىن, ەستايدىڭ ىنتىقتىعىن بٸر بويىنا سٸڭٸرگەن شەكسٸز ەلەم. وسىنداي كٶكجيەگٸ كەڭ, جۇلدىزدانعان عارىشى شەكسٸز, بوياۋى قۇلپىرعان سيقىرلى ەلەمدٸ قاراپايىم عانا, قازاقى مٸنەزدٸ, بٸر جاعىنان اڭعال, بٸر جاعىنان الاڭعاسار عانا اعانىڭ جٷرەگٸنە قالاي سىيدىرىپ جٷرگەنٸنە تاڭىمىز بار...يە, ۇلىلىق – قاراپايىم.
بٸزدٸڭ تارلاۋ ماڭدايعا تۇرسىنعازى راحيموۆتىڭ زامانداسى بولىپ قاتار جٷرۋگە, ٸنٸسٸ بولىپ ەركەلەۋگە, شەكٸرتٸ بولىپ ٸلەسۋگە جازباعان ەكەن. دەگەنمەن, جيٸ ۇشىراسىپ, جىلى امانداسىپ جٷرەتٸنبٸز. سىرتىنان قاراعاندا-اق بويىنان شىعارماشىلىقتىڭ, ٶنەردٸڭ, قايتالانباس تالانتتىڭ جۇپارى بۇرقىراپ تۇراتىن اعاعا سٷيسٸنە قاراپ, ٶزٸمٸزدٸڭ ٶمٸردٸ, تام-تۇمداعان ٶنەردٸ سىنايتىنبىز. سول ٷشٸن دە باقىتتى شىعارمىز...
كەيٸنگٸ جىلدارى اجال شٸركٸن ارامىزعا, اسىلدارىمىزعا تٷكتٸ قولىن جيٸ سۇققىش بولىپ-اق كەتتٸ... قازاقتىڭ قابىرعاسىن قايىستىرىپ ارداقتى اعالارىمىز, اياۋلى جاقىندارىمىزعا قولىمىز قالتىراپ توپىراق سالدىق, كٶڭٸل شەرٸن قاراشىعىمىزدا جۋىندىردىق...امال قانشا?! سولارعا دەگەن ىپ-ىستىق ساعىنىشتى باسار جالعىز دەرمەن – ٶلەڭ جازۋ بولىپ قالدى. ەندەشە قايتا ورالماس اسىل جاندارعا دەگەن اڭساردى ٶلەڭمەن تٷيٸندەۋدٸ جٶن كٶردٸم.
كٶكتەم كەلدٸ...
جاز – تاياۋ...
شىدا جٷرەك!..
كٶپتەن بەرٸ ەكەۋٸمٸز قۇلازىپ ەك.
بٸز الدانار باقىتتىڭ بٸرازى الدا,
بٸزگە جاقىن ادامنىڭ بٸرازى جوق...
جوق بٸرازى...
قايدا ەدٸ?!
جالمادى كٷز.
قىدىرساق قابٸر بولدى-اۋ بارعانىمىز.
جالعان ٶشتٸ ولاردىڭ جانارىندا,
تاڭدايدا قاپ تامساعان ارمان-ۋىز.
«بەرٸ – الدامشى» دەگەندٸ جٷرسەم دە ەستٸپ,
مارقايتاتىن كٶڭٸلدٸ بٸر سەنبەستٸك...
ٶمٸر دەگەن بٸلگەنگە – قيىن ٶتكەل
تايىپ, قۇلاپ, تاسىرقاپ, قۇم-سور كەشتٸك.
تاعى كٶكتەم...
تاعى دا قۇزعىنسەرٸ...
ەندٸ تويات تٸلەمە تٷز قۇرساعى!
قىستاي سۇلىق جٷرگەندە ەسەڭگٸرەپ,
ەزٸرەيٸلدە بولىپتى-اۋ بٸزدٸڭ شابىت?!
كەل, جٷرەگٸم, قارسى الىپ بۇل كٶكتەمدٸ,
الدانايىق ۋاقىتشا دٷرمەككە ەندٸ.
ٶلٸلەردٸ بٸلەمٸز ساعىنۋدى,
ٷيرەنەيٸك تٸرٸنٸ قۇرمەتتەۋدٸ...
باۋىرجان يگٸلٸك
