«…تٶڭٸرەككە قاراساڭ, تٷنەرگەن بۇلتتار ەلٸ بار. تٷبٸ قانداي بولادى ەكەن دەپ قوبالجىمالىق…
داۋىلدى جاۋىن ەتۋ قولىمىزدان كەلمەسە دە, ٷيٸمٸزدٸ ٷي ەتٸپ, شاشىلماي قالۋدىڭ قامىن جەلٸك. دٷنيەنٸڭ تٶرٸنە ۇمتىلعاندار تٶردەن ورىن الىپ جاتىر. ۇمتىلماعاندار ەسٸكتە قالىپ جاتىر… قالمايىق دەسەك, قاراپ جاتپالىق. كٶپ ٸسٸنە, كٶپ بولىپ جابىلايىق…
قولىمنان نە كەلەدٸ دەپ قورىنبايىق. ۇلتىڭا قىزمەت ەتۋگە نيەت بولسا, جۇمىس تابىلادى. كٶپ جۇمىستىڭ اۋىرى دا, جەڭٸلٸ دە بولادى. قازاقتىڭ بٸتٸپ, تىنىپ تۇرعان نەرسەسٸ جوق. ەركٸم ەلٸنەن كەلەر جۇمىسىن السىن. جادىمىزدا بولسىن, از نەرسە كٶپكە سەپ بولماقشى. سەل دەمەۋ زورعا سٷيەۋ بولادى. ۇلى ٸس ۇساقتان ۇلعايادى…
ۇلت ٷشٸن كٷشتٸڭ ۇلعايۋىنا ٷلەس قوسۋ قازاق بالاسىنا مٸندەت. «ەلٸن قورعايتىن ەر بولايىق! ەرٸن قولدايتىن ەل بولايىق!» قاي ٸسٸمٸزدٸڭ دە قۇداي سەتٸن سالعاي! «ەۋمين» دەپ قول جايىپ, «ەۋپ» دەپ كٷش قوسىپ, «اللا» دەپ ٸسكە كٸرٸسەيٸك!!!»
احمەت بايتۇرسىنۇلى
