«كەتەمٸن مەن سەگٸزٸنشٸ اسپانعا...». وسىلاي دەپ جىرلاعان ەمٸرحان اقىن دا ارامىزدا جوق. ودان بەرٸ بٸرنەشە كٶكتەم, بٸرنەشە كٷز ٶتتٸ. جايدارلى جازدى دا كٶرگەن جوق. قاھارلى قىستىڭ سالقىنىن دا سەزٸنبەدٸ. ەمٸرحان-مۇڭ. ەمٸرحان ەرەكشە تىلسىم سەكٸلدٸ كٶرٸنەدٸ دە تۇرادى بٸزگە.
***
– اسپاندا اي جالعىز ەلٸ كٷن,
جالعىزدىق شارشاتتى مەنٸ دە.
سول جۇمباق ايىمنىڭ جارىعىن,
جىر قىلىپ تارتتىم مەن ەلٸمە.
يتتەرٸ تاسادان ۇرعان كٶپ,
اقىن دەپ تانىدى ايماعىم.
مەن بٸراق ول كەزدە بٸلگەم جوق,
جەردە دە قول جەتپەس اي بارىن.
ەمٸرحان بالقىبەكتٸڭ ٶلمەيتٸن, ٶشپەيتٸن ٶلەڭٸ بار. ەمٸرحان اقىندى ٸزدەگەندەر ٶلەڭنەن جۇبانىش تاباتىنى انىق. ودان بٶلەك, «اقىن اپولوگيياسىن» پاراقتاپ شىعادى. «قاسقىر قۇداي بولعان كەزٸ» دە كٶڭٸلدٸ دەمەيدٸ. «ٶلەڭ تۋرالى ەشكٸم ٶلەڭنەن ارتىق ايتا المايدى». ەمٸرحان تۋرالى دا اقىننىڭ ٶزٸنەن ارتىق ەشكٸم ايتا الماس. سول سەبەپتٸ دە, اقىننىڭ مۇراعاتىنا, ارتىندا قالعان قىمبات مۇراسىنا ٷڭٸلگٸمٸز كەلگەن. قىمبات قازىنانى كٶزٸنٸڭ قاراشىعىنداي ساقتاپ وتىرعان اياۋلى جارى مارحابات شويبەكوۆا ەمٸرحان اعانىڭ ەشقايدا, ەش جەردە جارييالانباعان سەزٸمگە تولى سىرلارىن قولىمىزعا ۇستاتتى. «عاشىقتىڭ تٸلٸ – تٸلسٸز تٸل». جٷرەك قىلىن شەرتەتٸن بۇل حاتتار ٶز يەسٸنە جەتپەگەن دە سيياقتى.
* * *
مارجان, (ەسٸمٸ ٶزگەرتٸلٸپ الىندى. – گ.ب.) بۇل حات اۋىشتىڭ ساندىراعى سيياقتى بولىپ كٶرٸنەر. اقىرىنا شەيٸن وقىرسىڭ, وقىماسسىڭ, ول جاعى دا مەنٸ قاتتى ويلاندىرمايدى. سەزٸممەن جازىلعان حاتقا تٷسٸنٸكتەمە بەرٸپ جاتۋدىڭ قاجەتٸ جوق دەسەدٸ عوي. ەيتەۋٸر, بٸر بايقاعانىم, مەن تاڭداعان جول مەنٸ تٷبٸ بٸر ورعا جىعاتىن سيياقتى. مەنٸڭ ماقساتىم – قايتكەن كٷندە دە اينالىپ ٶتۋ بولىپ وتىر. ٶزٸم ٷشٸن, تٷسٸنەسٸڭ بە, ٶزٸم ٷشٸن. بۇل دٷنيەدە ماحاببات بار ما, جوق پا, مەن ونى بٸلمەيمٸن. بٸراق تەك اقىلدىڭ عانا ەمەس, سەزٸمٸڭنٸڭ دە قايعىسى بار ەكەنٸ انىق. گەتە ۆەرتەردٸ ٶلتٸرمەگەندە, «ٶزٸ ٶلەتٸن ەدٸ» دەسەدٸ بٸرەۋلەر. مەنٸكٸ دە سول ٸسپەتتەس جاعداي بولىپ وتىر. قالايدا قۇتىلۋ كەرەك, تٷسٸنەسٸڭ بە, قالايدا قۇتىلۋ كەرەك.
سەن ويلايتىن شىعارسىڭ. ەمٸر مەن تۋرالى ويدان شىعاردى دەپ. جوق, بۇل ەشقانداي دا ويدان شىعارىلعان وقيعا ەمەس. بولعان وقيعا. ول كەزدە بٸزدٸڭ ٷي اۋىلدىڭ شەتٸندە تۇراتىن. مەن تٶرت-بەستەردەمٸن. كٶرشٸمٸزدٸڭ قىزى بولدى. ەسٸمٸ – راحيما. كەرەمەت كٶرٸكتٸ قىز بولاتىن. اۋىلدىڭ ادامدارى ول تۋرالى قازٸر دە ەسكە الىپ وتىرادى. سول قىز مەنٸڭ اناما كەلٸپ كٶمەكتەسٸپ تۇراتىن. بٸزدٸ جۋىندىرىپ, كيٸندٸرۋشٸ ەدٸ. كەيدە انام بولماعاندا, بٸزگە قاراپ تا قالاتىن. ەرتەگٸلەر ايتىپ بەرەتٸن. جٷزٸ جىلى ەدٸ, جىميىسى كەرەمەت-تٸن. ٶزٸ مەنەن ون جاستاي ٷلكەن بولاتىن.
سەن كەشە سۇرادىڭ عوي, «مەنٸ ەمەس, سول قىزدى جاقسى كٶرەتٸن شىعارسىڭ» دەپ. يە, مەن ول قىزدى جاقسى كٶردٸم. بٸراق سەبي سەزٸممەن جاقسى كٶردٸم. قازٸر دە جاقسى كٶرەمٸن. بٸراق قانشا جاقسى كٶرگەنمەن, ول ەندٸ ماعان قالىڭدىق بولا المايدى عوي. ونىڭ موينىندا قالى بولاتىن, وڭ جاق موينىندا. مەڭ دەگەن نوقات ٸسپەتتٸ بولادى عوي, بەتتە بولادى. ال قال ودان ٷلكەن, كٶزگە كٶرٸنٸپ تۇرادى.
راحيما ەرتە قايتىس بولدى. قايتىس بولۋىنا سەبەپ, ەكەسٸنٸڭ ماسكٷنەمدٸگٸ شىعار. كٷنٸگە ٸشٸپ كەلٸپ, ٷي-ٸشٸنٸڭ بەرەكەسٸن الاتىن. بالا-شاعاسىن ەيەلٸمەن قوسا كٶشەگە قۋىپ شىعۋشى ەدٸ. اۋىل ەيەلدەرٸنٸڭ قانشالىقتى كٶنبٸس ەكەنٸن بٸلمەيسٸڭ عوي, ال ولار شىدايتىن. جىلاپ جٷرٸپ تٶزەتٸن ەدٸ.
بٸردە ەكەسٸ ٸشٸپ كەلٸپ, ەيەلٸن بٶلمەگە قاماپ الىپ سابايدى. قولىندا مىلتىعى بار, اتام دەپ قورقىتاتىن بولسا كەرەك. راحيما وسىنىڭ بەرٸن سىرتتا, ەسٸك الدىندا ەستٸپ تۇرعان. شەشەسٸنە كٶمەكتەسكٸسٸ كەلٸپ, ەسٸكتٸ ارى سوققان, بەرٸ سوققان, اشا الماي, اقىرى كٸرەبەرٸسكە كەلٸپ, تالىپ قۇلاعان. كٶرگەن جۇرت بٷكٸل دەنەسٸن قارا داق باسىپ كەتكەن دەسەدٸ. بٸر اپتادان سوڭ, ەمحانادا قايتىس بولدى. سٷيەگٸن اۋىل شەتٸندەگٸ قورىمعا قويدى. ٸنٸلەرٸ جىلاپ جٷردٸ. راحيما قايتىس بولدى عوي, ەندٸ ول جوق قوي. ال مەن ولارعا قوسىلىپ, جىلاي العانىم جوق. جۇباتۋدى دا ايتا المادىم. تەك كەۋدە تۇسىمدا ەلدەنە سىزداپ جاتتى. ەلدە ٶكٸنٸش, ەلدە ساعىنىش. بەلكٸم, ەكەۋٸ دە شىعار?! مەن ونى ٶلدٸ دەگەنگە سەنگەنٸم جوق. قازٸر دە سەنبەيمٸن. كٶرشٸلەردٸڭ يتٸ بولاتىن. اتى بەلكٸم, قۇتتٶبەت, بەلكٸم, قۇتجول. دەنەسٸ ٸرٸ يت ەدٸ. ەنە, سول يت, يت ەمەس, تٶبەت قوي, كٷنٸگە تٷس اۋا قورىم جاققا, قىزدىڭ قابٸرٸنە كەتٸپ بارا جاتاتىن. تٶبەتتٸڭ كەتٸپ بارا جاتقانىن كٶرٸپ, قىزدىڭ شەشەسٸ جىلاۋشى ەدٸ. مەن دە جىلايتىنمىن, بٸراق ٸشتەي جىلايتىنمىن. ۋاقىت ٶتە كەلە بەرٸ كٶمەسكٸلەنەدٸ عوي, ونى ۇمىتقانداي دا بولعانمىن. ال سەنٸڭ موينىڭداعى قالدى كٶرگەندە بەرٸ قايتا باستالدى. عاجاپ ۇقساستىق. قال دەگەنٸڭ, مەڭ ەمەس قوي, باسقادايىن كٶرٸنٸپ تۇرادى. مەنٸڭ قاتەلەسۋٸم مٷمكٸن ەمەس. قازٸردە نان ۇستاپ, انت ٸشە الامىن. ودان بەرٸ دە بٸر جارىم جىل ۋاقىت ٶتتٸ. بٸراق سول سۋرەت دەل قازٸر دە كٶز الدىمدا, دەل سونداعىداي. كەلەسٸ كٸرگەنٸمدە قالىڭ جوق ەكەن, بٸرتٷرلٸ تاڭ قالدىم. ەسٸمە تٶبەتتٸڭ تاعدىرى قايتا تٷستٸ. «جاقسى يت ٶلٸگٸن كٶرسەتپەيدٸ» دەيدٸ, ول اقىرى قىز قابٸرٸنٸڭ باسىندا جاتىپ, جان تاپسىردى. ٶزٸڭ سەنگەن, ٶزٸڭ مۇرات تۇتقان نەرسەگە ادال بولۋدى مەنٸڭ ساناما سول تٶبەتتٸڭ ٸس-ەرەكەتٸ سٸڭٸرگەن شىعار. قازٸر سەنٸمەن ەڭگٸمەلەسۋگە بارعاندا, مەن ٶزٸمدٸ ادامنان گٶرٸ سول تٶبەتكە كٶبٸرەك ۇقساتامىن. قالاي دەگەنمەن دە, يتتٸڭ ادالدىعى دەگەن ۇعىم كيەلٸ ۇعىم عوي. جانى اۋىرىپ جاتقان يتتٸڭ يەسٸنەن كٶمەك سۇراپ جىلاعانىن دا كٶرگەنمٸن. اۋىر سۋرەت. قييال قۋىپ كەتتٸ دەپ سٶگە كٶرمە, يتپەن مەنٸ بايلانىستىراتىن تاعى بٸر وقيعا بار. تٸلٸم كەش شىققان عوي. اتام مەنٸ تٸلسٸز قالماسىن دەپ يتاياقتان سۋ ٸشكٸزگەن ەكەن. قازاقتا سونداي ىرىم بار دەسەدٸ. ول تۋرالى مەنٸڭ ٶلەڭٸم دە بار. قييال قۋىپ كەتتٸ دەپ سٶگە كٶرمە, مازمۇنى مىناداي:
– جۇتاڭداۋمىن, دەمەك بٸراق جارلىمىن,
بابا ىرىم, ەلەگٸ ەمەس جارعىنىڭ.
قىزىل تٸلدٸ سٶزگە يٸلتۋ ٷشٸن دە,
يتاياقپەن سۋدى دا ٸشكەن بار كٷنٸم.
يتاياقتان سۋدى دا ٸشكەم, سٶكپەگٸن,
ايىپتارعا ٶزگە كٷنەم كٶپ مەنٸڭ.
ىرزىعىمدى تابام قازٸر ەڭبەكپەن,
تٸلدٸ بٸراق يەمدەندٸم تەپ-تەگٸن.
يتاياقتان سۋدى دا ٸشكەن بار شاعىم,
كەز ەمەستٸ ول كٶڭٸل كٷپتٸ, ادال مۇڭ.
سەن شارشادىڭ سەندٸ قۋىپ, مەن بايعۇس,
بابا ىرىمعا باعا تاپپاي شارشادىم.
يتاياقتان سۋدى دا ٸشكەم.
بابانىڭ ىرىمىنا مٸنەزٸ جات قالانىڭ.
كٶشەسٸندە كٶپ-كٶرٸكتٸ قىزبەن دە,
قىزىپ كەتسەم, ىرىلداسىپ قالامىن.
وسى بولدى-اۋ, زامانانىڭ ٶلەڭٸ,
كٶپ بولعان سوڭ كٶر سەزٸمٸ كٶپ ەدٸ,
يسٸ تٸلگە يلٸكپەگەن تٸلدەرگە,
يتاياقتان تاماق بەرگٸم كەلەدٸ.
قۇداي ساقتاسىن!
قانداي تٶبەت ەكەنٸمدٸ تٷيسٸندٸڭ بە, تٷيسٸنبەدٸڭ بە, ول جاعىن بٸلمەيمٸن.
ەيتەۋٸر, مەن ىرىلداساتىنداردىڭ ٸشٸندە سەن جوقسىڭ. بٸراق پٸكٸرلەس تە بولا المايتىنىڭ انىق. ٶيتكەنٸ مەنٸ ويلاندىراتىن نەرسەلەر مەن سەنٸ ويلاندىراتىن دٷنيەلەر تىم الشاق. بەلكٸم, بٸر-بٸرٸنە كەرەعار دٷنيەلەر شىعار. مەنٸڭ سول باياعى تٶبەتتەي تٸلٸمە ادال بولعىم كەلگەنٸ, ەزٸرگە تٸلٸم الدىندا كٷنەعا باتا قويماعاندىعىم انىق. ال سەنٸڭ الدىڭدا كٷنەلٸمٸن بە, جوق پا, ول جاعىن ايتا المايمىن. ەيتەۋٸر, ەسٸمٸڭدٸ ەجٸكتەتكەنٸم اقيقات. سەنٸڭ ەسٸمٸڭ تۋرالى ٶلەڭ دە جازعانمىن:
– عايىپتان عاجايىپ بوپ كەزٸككەنٸم,
مەن سەنٸ قييالدا دا قۇشقانىم جوق,
تەك ەسسٸز ەسٸمٸڭدٸ ەجٸكتەدٸم,
قيىن-اۋ تابىسپاعان, قارىشتاعان.
قييالدان قاجىپ كەتٸپ كٶزٸم جۇمسام,
جۇماقتا ەلەستەيدٸ تانىس قالام.
باسىمنان قىس كٶشٸردٸم, جاز كەشٸردٸم,
جۇمباعىن شەشسەم دەدٸم پەشەنەممەن.
وسىناۋ ەسٸمدٸ العان سازدى ەسٸمنٸڭ,
بٸلدٸم مەن جىر ەتەرٸن كٸم ەكەنٸن.
بابىلدان قالعان كٸتاپ ايتىپ بەردٸ,
قۇدايدىڭ جٷز اتىنىڭ بٸرٸ ەكەنٸن,
بۇنى بٸلٸپ, كٶڭٸلٸم جاتىر تٷلەپ,
قۇدايدىڭ جٷز اتىنىڭ بٸرٸن بٸلگەن.
تاعى ايتقان سول كٸتاپتا باقىتتى دەپ,
باقىتتان باس اينالدى, ماس تا بولدىم.
ەرٸنٸم كەزەرگەندە ەرنٸڭدٸ اڭساپ,
جاناردان تامىپ كەتكەن جاس تا بولدىم.
قۇپ-قۇيتتاي جٷرەگٸمەن حالىققا الاڭ,
سەنٸڭ سول اسپان تٷستەس ەسٸمٸڭدٸ,
ەلدەكٸم قاتتى ايتسا دا, تالىپ قالام.
ايىرا المايتۇعىن باقتان نۇرىن.
ەۋمەسەر ەپەرباقان قايدان بٸلسٸن,
قۇدايدىڭ اتىن اتاپ جاتقاندىعىن.
ەنە, سودان بەرٸ سەنٸڭ ەسٸمٸڭ ماعان كيەلٸ ەسٸمگە اينالدى. شاماسى مەن شىنىندا دا, سەن ايتپاقشى, قييالي شىعارمىن. بٸر اقىن اعامىزدىڭ مەن تۋرالى «نە ۋاقىتىن ٶتكٸزٸپ العان, يا ۋاقىتتان وزىپ كەتكەن» دەگەنٸ بار. قالاي دەگەنمەن دە, بٸر ٶمٸر ٷشٸن ەكەۋٸ دە قيىن نەرسە عوي. ەڭ باستىسى, ٶزٸمنٸڭ نە ٷشٸن جٷرگەنٸمدٸ, نە جاساۋىم كەرەك ەكەنٸن ٸشتەي تٷيسٸنەمٸن. ەنەۋكٷنٸ لەرمونتوۆتىڭ «بٸزدٸڭ زاماننىڭ قاھارمانىن» وقىپ وتىرعانمىن. وندا دا مەڭ تۋرالى دەرەك بار ەكەن. كەيٸن «جزل»-دان ٶمٸرٸن وقىپ, سول مەڭنٸڭ لەرمونتوۆ ٷشٸن قانشالىقتى قىمبات بولعانىن جازعان جەرٸن كەزٸكتٸردٸم. ەسٸمە سەن تٷستٸڭ. قال تۋرالى ەڭگٸمە تٷستٸ. بٸر جەردەن لەرمونتوۆ باسقا عالامنان كەلگەن ادام دەگەندٸ وقىعانىم بار. الايدا بٸرەۋلەر كٷندەردٸڭ كٷنٸ سولاي دەپ جٷرەتٸن شىعار. ەيتەۋٸر, سەنٸڭ قالىڭ (سەن مەندە قال بولعان جوق دەيسٸڭ عوي بەرٸبٸر) مەنٸ قايتا شاتاستىرعانى انىق. بٸراق مەن سەنٸ قالىڭمەن بول, قالسىز بول, بەرٸبٸر جاقسى كٶرەمٸن. مەن سەنٸ ەكٸ رەت ٶلٸمنەن الىپ قالعانىڭ ٷشٸن دە سىيلاپ ٶتۋگە بارمىن. سەن بۇل جايلى ەندٸ ەشتەڭە بٸلمەيسٸڭ. ٶيتكەنٸ بۇل مەنٸڭ ٶمٸرٸم عوي. قولىما قالام الىپ, قاعاز تٷرتپەكتەگەنٸممەن, مەنٸڭ قييالىم دجويستان دا, ٷندٸستاننان دا اسىپ تٷسەتٸن سەكٸلدٸ. كەيدە دوستارىم كٶكتە تەڭٸر, جەردە ەمٸر دەپ مازاقتايدى. شىن پەيٸلدەرٸنەن ايتاتىن شىعار. ەيتەۋٸر, مەنٸڭ اقىن ٷشٸن تاپتىرمايتىن قييال قالاسىنا كٸرٸپ كەتكەندٸگٸم انىق. اقىن دەگەن سٶز باياعى بٸر كەزدەردە كٶرٸپكەل, بولجاعىش, پايعامبار دەگەن ماعىنالاردى بٸلدٸرگەن عوي. مەنٸڭ قييالىم سول بيٸككە ەلٸ كٶتەرە الماي جاتقان شىعار.
اناداعى حاتتى مەن جازعانمەن, قاعازعا تٷسٸرگەن بەكجان بولاتىن. تەمەكٸ ٸزدەپ جٷرٸپ, كۋرتكامنىڭ قالتاسىنان تاۋىپ الىپتى. ماعان تٸلەۋلەس بولعانى عوي, قايتا كٶشٸرٸپ ساعان اپارىپ بەرٸپ جٷرگەنٸ. ال مەنٸڭ جازۋ مەنەرٸمدٸ تٷسٸنۋ ساعان تٸپتٸ قيىن بولاتىن شىعار. ەندٸگٸ لاقتىرىپ تاستاماساڭ, سەن قالاي قابىلداساڭ دا, ٶز ەركٸڭ, ەيتەۋٸر سەنٸڭ سەزٸمٸڭ سىناقتان ٶتكەن سەزٸم ەكەندٸگٸ انىق. بٸر كٶمەيدە سٶزدٸڭ ەكٸ رەت بٷكتەتٸلۋٸ قيىن نەرسە, مٷمكٸن ەمەس نەرسە.
* * *
سەلەمەتسٸڭ بە, مارجان! (ەكٸنشٸ حات ورىسشا جازىلعان).
جازۋىمدا ازدى-كٶپتٸ قاتەلەر بولسا, الدىن-الا كەشٸرٸم سۇرايمىن. ٶيتكەنٸ مەندە ورىس تٸلٸندە جالعاۋ-جۇرناق, قوسىمشادان كەمشٸلٸكتەر تۋىنداپ جاتادى.
سەن ٷنەمٸ بٸز بٸر-بٸرٸمٸزگە ۇقسامايمىز جەنە ەكٸ تٷرلٸمٸز دەپ ايتاتىنسىڭ. ٶكٸنٸشكە قاراي, سەنٸكٸ دۇرىس. بٸراق مەن ٶزٸم تۋرالى نە ايتا الامىن? مەن, تٸپتٸ, ٶزٸمدٸ دە جەتٸك تاڭىپ ٷلگەرمەدٸم.
مەن سەنٸ سٷيدٸم بە? ەرينە, سٷيدٸم. قازٸر سٷيەمٸن بە, بٸلمەيمٸن. بەرٸنە كٷمەندانۋعا بولادى. مەن سەنٸمەن ٷنەمٸ اشىق بولا المادىم.
بٸراق مەن بٸرٸنشٸ كەزەكتە سٶزدٸڭ پايدا بولعانىن بٸلەمٸن. ٸنجٸلدە سولاي دەلٸنگەن. سٶزبەن كٷننٸڭ قوزعالىسىن توقتاتىپ, الىپ قالالاردى قۇرتۋعا بولادى دەپ جاتادى. بۇل, ەرينە, سەزٸم. وسىنىڭ بەرٸن نە ٷشٸن جازىپ وتىرعانىمدى بٸلەسٸڭ بە? ٶيتكەنٸ مەن ساعان كٶپتەن بەرٸ حات جازبادىم. سەنٸڭ ەسٸمٸڭ – مەن ٷشٸن ەۋەزدٸ ەۋەن. مەن سەنٸڭ ەلەمٸندٸ كٶپ زەرتتەدٸم.
ەلەم – جەراستى بايلىعى. ول ەلەم – تەك قانا قۇمارلىق بەينەسٸ عانا ەمەس, مەڭگٸلٸكتٸڭ بەينەسٸ. ول ەلەم – جارىق. ول – قاسيەتتٸ بۇعى. ول – يۋدانىڭ كٶگەرشٸن قۇسى.
مەن سەنٸ وسىدان ٷش جىل بۇرىن العاش كەزدەستٸرگەندە, قازٸرگٸدەگٸدەي كٷيگە بٶلەنەمٸن دەپ ويلامادىم. سەن ول كەزدە سونداي سۇلۋ, اجارلى, كٶركٸنە اقىلى ساي ارۋ ەدٸڭ. قازٸر دە سولاي. مەن ول كەزدە وسىنىڭ بارلىعىن جٷرەگٸمە جاقىن قابىلداعىم كەلمەدٸ. بٸراق سەنٸڭ موينىڭنان سول مەڭدٸ كٶرگەن سەتتە ەرەكشە كٷيگە بٶلەندٸم. مەن شىتىرمان ەلەمگە تاپ بولدىم. سەن مەنٸ بٸر ەمەس, ەكٸ رەت قۇتقارىپ الدىڭ. مەن رەينكارناتسييا دەگەنگە سەنبەيمٸن. بٸراق سول راس بولسا, دەمەك مەن سەنٸڭ الدىندا ايىپتىمىن. مەن ودان تەز ارادا قۇتىلۋىم كەرەك.
سەنەن بۇرىنىراق رەماركتىڭ «تريۋمفالنايا اركاسىن» سۇرادىم. سول ەريح رەماركتى ەشقاشان وقىعان ەمەسپٸن. بٸراق سول اركادا بەيشارا بالزاكتىڭ نە ايتقانىن بٸلەمٸن. سول سەبەپتٸ دە, قازٸر «ماحاببات – بايلاردىڭ ەرمەگٸ» دەگەندٸ تٷسٸندٸم. رومەو مەن دجۋلەتتا – بايلار قاتارىنان. بٸزدٸڭ جٸبەك پەن تٶلەگەن دە – سول. دەمەك, مەن «تاڭعى يلليۋزييا» كٸتابىنىڭ كەيٸپكەرٸمٸن. جەە, روسكولنيكوۆ بولماعانىنا دا شٷكٸر. بٸزدە سونيانىڭ بولماعانى ٶكٸنٸشتٸ. ماعان ٶزٸممەن تەڭ پولينانى تاۋىپ الۋىم كەرەك نەمەسە مارتي سيياقتى مۇحيتقا باتىپ ٶلۋٸم كەرەك. بٸراق وعان باتىلىمنىڭ جەتپەيتٸنٸ انىق.
قانشاما سٶز جازدىم. بٸراق نە جازعانىمدى ٶزٸم دە تٷسٸنبەدٸم. شٸركٸن, مەن ۆىسوتسكيي بولعاندا عوي. تەرەزەڭنٸڭ الدىندا كٷندە ەن شىرقاپ, تٷرلٸ ٶلەڭدەردٸ بٸر ٶزٸڭە ارنار ەدٸم.
سەنەن تاعى دا گرامماتيكالىق, فونەتيكالىق, تەحنيكالىق قاتەلٸكتەر ٷشٸن كەشٸرٸم سۇرايمىن.
باقىتتى بول!
سەلەممەن ەمٸر!
* * *
تامسانتقان تٷس ەمەس, ٶڭٸمدە,
ەرٸكسٸز ايىرىپ ەركٸمنەن.
بٸر عاجاپ قۇبىلىس كٶردٸم دە,
قۇدايدىڭ بارىنا سەندٸم مەن.
تاڭدايىن قاقسا دا سان عۇمىر,
كٶرمەگەن ەش اقىن ەلەمٸ.
ەسەر بوپ تٷيٸلدٸ جانعا اسىل,
بٸر بەينە پەيٸشتەي ەدەمٸ.
جانى مەن تەنٸ تەڭ جاراسىم,
ايقاباق تۇراتىن مۇندالاپ.
گٷلٸمنٸڭ قيىلا قاراسىن,
جىندىمىن, بەرەر ەم جىرلاپ-اق.
ساناسىن سەزٸمگە جەڭدٸرگەن,
مەجنٷن ٶزٸم بوپ بۇل ماڭدا
سول قىزعا باعىمداي سەندٸم مەن,
سوفىداي سەنەتٸن قۇرانعا.
شاراپقا ماس بولعان كەزٸمدە,
جىرمەنەن نەشتەگەن قۇرانىن.
ەسٸمدە بوي ۇرىپ سەزٸمگە,
قۇداي دا اقىن دەپ تۇرعانىن.
پەيٸشتٸ بىلعاعان پەندەدەي,
بەلشەدەن باتتىم دا كٷنەعا.
كەتتٸم مەن ٶڭدٸ دە ٶڭدەمەي,
ول بار دەپ مەن كٶرەر جۇمادا.
تارتاتىن تاۋقىمەت كٶپ مەيلٸ,
تىم قاتال جەنە ەڭ ٸزگٸ.
ول جايلى وي باسىمنان كەتپەيدٸ,
كەسٸرسٸز كٶلەڭكەم تەرٸزدٸ.
دايىنداعان گٷلزينا بەكتاس,
"ايقىن" گازەتٸ
