ابزال سٷلەيمەن: "كەڭٸستٸكتەگٸ كٶركەم ويلارعا تالاسىپ..."

ٶگەي

قىپ-قىزىل كٶكجيەك...

ٸڭٸردٸڭ ەڭ جۋاس تولقىنى سوعادى.

ٶزٸڭدە تۋىلدىم ھەم ٶزٸڭدە ٶلدٸم دەپ,

ايتۋعا تالپىنعام جوق ەلٸ...

سۋ بەتٸن سيپاعان – اي سەۋلە تٶگەدٸ,

تولقىننىڭ ٷستٸندە قاۋىرسىن قالقىپ جٷر.

ويلارىم تەرەڭگە شٶگەدٸ,

ەلەسٸم مالتىپ جٷر.

مىسقىلداپ ۇشادى شاعالا:

- و, ۇلى كٶل, دٷر الا!

ٶزٸڭدە تۋىلعان بۇل ٶگەي بالاعا,

قارعىستان ٶزگەنٸ سۇراما!

ەلدەنە ٸزدەدٸم شارق ۇرىپ,

ەلدەكٸم ٷشٸن مەن سوعىستىم.

سوڭى جوق, ٷزٸلگەن ٸزدەمٸن,

باسى جوق جولدارمەن توعىستىم.

دٸرٸلدەك قامىسقا تىعىلدىم,

قامىستىڭ ەۋەنٸ – جەتٸمدەر!

كٶككە ۇشقان كٶلدٸ اڭساپ جىعىلدىم,

مەنٸ دە الىپ كەتٸڭدەر! مەنٸ دە الىپ كەتٸڭدەر...

ٶگەي 2

كٶكجيەك قىزاردى. كٷن باتتى.

تاعى ٷنسٸز...

ساۋساقپەن سىزدىم اي بەتٸندەگٸ تىرتىقتى.

كٷڭگٸرت ويلارىم كٸرپيياز قۇدايعا جاعىمسىز,

كٷنەلٸ پيعىلىم تىنىشتىعىمدى ٷركٸتتٸ.

بۇلقىناسىڭ-اۋ, بۇيرا دا بۇيرا تولقىندار,

كٷرسٸنەسٸڭ-اۋ جاعاعا قۇلاپ.

ٶزٸڭدە تۋعان ٶگەيگە جانىڭ اشيدى,

بٸلەم...

ەشتەڭە ٶزگەرمەيدٸ بٸراق.

سەرۋەر تولقىننىڭ ٷنسٸزدٸگٸنە جارماسىپ,

ول كەرەڭ جەنە مەن تاعى سوقىرمىن.

كەڭٸستٸكتەگٸ كٶركەم ويلارعا تالاسىپ,

كٶكجيەكتە قۇس جولىن ەمٸپ وتىرمىن.

جەر-انانىڭ دەمٸندەي جىلى سامال جەل,

ٶتكەننەن كەلگەن حابارشىم!

ٸڭٸردە قالعىپ بارادى ەل,

قاي جاققا ۇشىپ باراسىڭ?

قاي جاققا ۇشىپ باراسىڭ?!

جاعادا جاتقان قورىمعا سوزدىم قولىمدى,

(بۇلار ەلٸ دە وياۋ ما-ەي?)

بٸلمەيمٸن بٷگٸن بارىمدى ەستە جوعىمدى,

تٷنەككە جازدىم اتىمدى قارا بوياۋمەن.

ايدىنى شەكسٸز, ۇلى كٶل!

سەن ايتشى ماعان تاريحتى.

كٶرسەتشٸ ماعان, تەڭٸر-اۋ!

مەن نەگە ەلٸ زاعيپپىن?

ول ەلٸ نەگە ساڭىراۋ?

بوز جۋسانداردان ەستٸلەد ەلسٸن قوڭىر ەن,

كٶز ۇشىندا ساعىمى –

ايعا ٶرلەپ شىققان كەمەنٸڭ.

كٷبٸرلەگەن كٶلەڭكەلەردٸڭ سوڭىنان,

بەسٸگٸمدٸ سٷيرەپ كەلەمٸن...

فەنيكس

تەرەزەگە اسىلدى

كٷن سەۋلەسٸ تىم جاسىق,

كٷنەسٸندەي ٶمٸردٸڭ سٸڭٸپ جاتتى قۇمعا سۋ,

قاراڭعىدان ٷزٸلدٸ پەرٸشتەنٸڭ سۇلباسى.

بٶلمە ٸشٸ قالعىدى تاڭ اتقاندا ارايلاپ,

سەن ۇسىنعان كٷنەنٸڭ تۇنباسىنداي زەھەردٸ,

مەنٸڭ كٶزسٸز كٶڭٸلٸم سٸمٸرۋدٸ قالايدى-اق.

تٶرت قابىرعا سىرتىنا ايقايلايدى شىندىعىم,

سەنٸڭ تەنٸڭ كٷڭ بٷگٸن,

مەنٸڭ جانىم قۇل بٷگٸن,

قارا ورانعان تاعدىردىڭ قۇشاعىنا سٷڭگٸدٸم.

عازال ەرٸ عارىشتىق – سەۋلە مەن تەن سٷيٸسٸ,

كٶلبەڭدەيدٸ بٶلمەدە بيٸكتٸككە تالاسىپ,

كەڭٸستٸكتە اڭقىعان قۇشتارلىقتىڭ يٸسٸ.

ٶكسٸپ شىققان ٶزٸڭنەن ٸڭكەرلٸككە جۋىندىم,

ٸزگٸلٸكتەن شەگٸندٸم,

كٶركەمدٸكتەن باس تارتتىم.

جاسسىز جىلاپ قالدى ول,

سٷمٸرەيگەن سۇلباڭدى ۋاتا الماي بۋىندىم.

ٶلٸپ, قايتا تٸرٸلٸپ,

كٷلٸپ, جىلاپ جالىققان,

وتقا ورانىپ قايتادان تۇرا كەلدٸ تابىتتان,

ەسٸمسٸز ھەم بەينەسٸز ۇشىپ كەتتٸ قالىقتاپ.

ٶزگەگە!

ٷرەي

سەزٸنٸپ ٷلگەرمەي تٷسٸنەم,

كٷرسٸنٸپ ٷلگەرمەي كٷز دەمٸن.

رۋحانيياتتاردىڭ ٸشٸنەن,

ٶزٸمدٸ ٸزدەدٸم,

ٶزگەنٸ ٸزدەدٸم.

اداسقاق جولدارعا بەت الىپ,

و, قارسى اعىسقا توسامىن بەتٸمدٸ.

جالقى باتىرلارمەن جەكە الىپ,

قىدىرىپ قويسا دا ەتٸمدٸ,

سابىرلى كٷيٸمدٸ ساقتاعىم كەلەدٸ!

جاتتاعىم كەلەدٸ ٶمٸرلٸك دۇعالار.

سودان سوڭ كٸم ماعان سەنەدٸ?

كٸم مەنٸڭ سٶزٸمدٸ قۇپ الار?!

كٶنە الماي ٶزگەنٸڭ جوعىنا,

بارىنان قالعان سوڭ كٶڭٸلٸم.

بٸر سەتتٸك سەزٸمدەر شوعىنا,

ٶرتەنٸپ كەتكەندە ٶمٸرٸم,

تٷسٸندٸم ٶزەكسٸز ەكەنٸن...

ماعىنا تابا الماي كەڭ كٷننەن,

قاراڭعى تٷندەرگە كٶڭٸلسٸز جەتەمٸن...

مەن كٸممٸن?

***

و, مەنٸڭ ساعىنىشىم كٷزدەگٸ,

و, مەنٸڭ قيلى-قيلى پەشەنەم.

نەشٸنشٸ جىل ٶتٸپ جاتقان سٸزدەگٸ?

نەشٸنشٸ كٷز سۋرەت سالدى كٶشەگە?

قاي ۋاقىتتا سۋىپ كەتكەن قىركٷيەك?

قاشان كٶشە سۋىق تٷسكەن بويالعان?

جانىمدى كەپ قۇلاتپادى جىر سٷيەپ,

تەنٸمدٸ تەك تٸتٸركەنتتٸ وي, ارمان.

كٷز – ساعىنىش!

قاياۋ بەردٸ كٶڭٸلگە,

و, ەگٸز كٷز قالاۋىن تاپ سىڭاردىڭ.

مۇڭ مەن ويدىڭ ورتاسى تەڭ ٶڭٸردە,

بەلكٸم وسى كٷزدە ٶلەتٸن شىعارمىن...

قىركٷيەككە نالي بەرەم نەسٸنە?

جاتتاتامىن ەلٸ كٷزگە اتىمدى.

كٸم بٸلەدٸ, ساقتاپ قالار ەسٸنە,

كٶشە كەزٸپ جٷرگەن مىنا اقىندى.