11 ақпанда мемлекет және қоғам қайраткері Алтынбек Сәрсенбайұлының қаза тапқанына 20 жыл толып отыр, деп хабарлайды Ult.kz.
Ол Қазақстанның тәуелсіздік жылдарындағы саяси өмірінде маңызды рөл атқарған тұлғалардың бірі ретінде белгілі.
Өмірі және саясаттағы жолы
Алтынбек Сәрсенбайұлы 1962 жылы 12 қыркүйекте Алматы облысында дүниеге келген. Әл-Фараби атындағы Қазақ мемлекеттік университетін журналистика мамандығы бойынша тәмамдаған. Еңбек жолын бұқаралық ақпарат құралдарында бастап, кейін мемлекеттік қызметке ауысты.
1990-жылдардың басында Қазақстан Республикасы Президенті Әкімшілігінде қызмет атқарды. 1993–1995 жылдары Ақпарат және баспасөз министрі болды. Кейін Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің хатшысы, сондай-ақ Ресей Федерациясындағы Қазақстан Республикасының Төтенше және өкілетті елшісі қызметтерін атқарды.
1999 жылы Қазақстан Республикасының Ақпарат және қоғамдық келісім министрі болып тағайындалды. Әр жылдары түрлі мемлекеттік құрылымдарда басшылық қызметтерде жұмыс істеді.
2000-жылдардың басында оппозициялық бағыттағы саяси қызметке белсенді араласты. Қазақстанның демократиялық таңдауы қозғалысына қатысып, кейін «Ақ жол» демократиялық партиясының тең төрағаларының бірі болды. Кейін партия ішіндегі келіспеушіліктерден соң бірқатар серіктестерімен бірге «Нағыз Ақ жол» партиясын құруға атсалысты.
Ол оппозициялық саясаткер ретінде саяси реформалар, сөз бостандығы және демократиялық өзгерістер мәселелерін көтергені белгілі.
Қайғылы оқиға
2006 жылғы 11 ақпанда Алтынбек Сәрсенбайұлы мен оның екі көмекшісі – Василий Журавлев пен Бауыржан Байбосын Алматы облысы аумағында қаза тапты. Олардың мәйіттері қала сыртынан табылды.
Аталған іс қоғамда үлкен резонанс туғызды. Тергеу нәтижесінде бірнеше адам қылмыстық жауапкершілікке тартылып, сот үкімі шықты. Бұл оқиға елдің қоғамдық-саяси өмірінде айрықша назар аудартқан істердің бірі болды.
Қайғылы оқиғадан 20 жыл уақыт өтсе де бұл істің айналасында күмән-күдік әлі де көп.
